Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


dinsdag 15 november 2016

Laatste BBQ van dit jaar en het allerlaatste kampvuur

O jee o jee, wat heb ik lang niet geschreven...
Tja, daarvoor zijn verschillende redenen: ten eerste is de zomer sowieso drukker, ten tweede heb ik m'n handen (meer dan) vol aan het werk voor ACT! Animal Care Thassos, en dan is het ook nog eens zo dat het leven op Thassos voor ons een beetje "gewoon" wordt, er zijn gewoon geen nieuwe ervaringen meer.

Maar goed, terug naar het kampvuur.
Begin van dit jaar hebben we de houtkachel ingeruild voor een pelletkachel. Een hele investering, maar de houtkachel met z'n rook en roet was gewoon not done wegens Joop's gezondheid. En we wilden toch een vuurtje zien dus...


En hetzelfde geldt natuurlijk voor het kampvuurtje dat we tweemaal per jaar stookten. Een avondje rookhappen is nou niet echt bevorderlijk voor iemand met longproblemen (trouwens ook niet voor ieder ander). Bovendien hadden de katten besloten dat de vuurplaats dé perfecte kattenbak was en groeven ze vrolijk in de asresten, yek! Maar ja er lagen nog drie grote brokken hout die niet te kloven waren in de vuurplaats, en die moesten toch weg.

Dus toen het er afgelopen zondag naar uitzag dat het de laatste warme dag van het jaar zou zijn, hebben we ad hoc een barbecue met vrienden georganiseerd en aansluitend een vuurtje gestookt.
Voor de laatste keer... toch wel jammer...






maandag 2 mei 2016

Villa Jota in een nieuw jasje

Het is alweer 8 jaar geleden dat ons huis van buiten voor de eerste keer is geschilderd. Al zat de verf er nog redelijk op, er waren toch wel een aantal plekken waar de verf afbladderde of vochtbobbels zaten. Tijd dus voor een nieuwe lik verf.

Joop wilde graag rondom het huis een rand van ongeveer 1 meter hoog met leisteen, zoals ook op de oprit lag. Goed tegen opspattend vuil en eventuele vochtproblemen.
Maar toen we de schilder spraken had die een veel beter, en goedkoper, idee. Hij liet ons wat werk zien dat hij al gemaakt had en het sprak ons wel aan. Ook om de deuren en ramen wilde ik gekleurde randen om het huis wat meer 'smoel' te geven.

Na lang dubben viel de keuze op de kleur geel. Heel licht voor de wanden en wat donkerder okergeel voor de randen. Dat okergeel pakte wat geler uit dan ik in m'n hoofd had, maar toch, het resultaat mag er wezen en ik ben er zeer blij mee.

Ik overweeg nu om villa Jota om te dopen in Paleis Jota ;-)






vrijdag 18 maart 2016

Tandarts vervolg

Uiteindelijk resulteerde mijn kiespijn in december toch in een wortelkanaalbehandeling. Geen pretje zo lang je mond open sperren en een middag en avond flinke pijn nadat de verdoving was uitgewerkt, maar het was te doen. Weer een ervaring rijker.

Na een tijdje was de pijn (of eigenlijk meer gevoeligheid) zo goed als verdwenen. Toen werd het toch weer een beetje gevoeliger diep in mijn kaak, zeg maar aan de wortelpunt, maar niet onoverkomelijk. Maar het ging niet weg, en om nou te voorkomen dat de tandarts later zou zeggen: waarom ben je niet eerder gekomen?!? maakte ik toch maar even een afspraak.

Hij vroeg goed door, wanneer had ik pijn, waar precies etc. Voor de zekerheid werd er ook weer een röntgenfoto gemaakt om te zien of niets was blijven zitten. Dat bleek niet het geval en als ik er niet te veel last van had, kon het gewoon zo blijven.

Hij ging zitten en pakte zijn kwitantieboekje en ik mijn portemonnee. Hij gaf me de kwitantie en zei dat ik niets hoefde te betalen. Huh??? Het bleek dat hij elke röntgenfoto in zijn administratie moest verantwoorden met een rekening, ook als daar € 0 op stond. Voor de rest was het service van de zaak.

zondag 3 januari 2016

Elk jaar trap ik weer in

Je zou toch denken dat je na 8 jaar wel gewend bent aan de gewoonten van een land. Maar kennelijk zijn er toch dingen waar je elke keer weer niet bij stil staat. En dat terwijl ik mij dit gebeuren als kind in Nederland nog wel herinner: 2 januari balansen, alle winkels dicht!
Nou zou je denken, dat is toch niet zo heel erg. Nee, dat niet, we zijn wel gewend om overal een mouw aan te passen, maar niet als alles tegelijk tegen je is.

Op 2e kerstdag begaf ons fornuis het. Engelse vriend gebeld die elektricien is, en wat blijkt, de hele unit is niet veilig genoeg aangesloten waardoor langzaamaan de kabeldoos is gesmolten. We zijn dus door het oog van de naald gekropen, de hele boel had wel af kunnen fikken! Afijn, daar ging mijn kerstmaal, dus vlees in de vriezer gedaan.

's Maandag is Joop direct naar een elektrozaak gegaan, maar het onderdeel moet besteld worden en… alle groothandels zijn pas weer 4 januari open. Dat is wel heel erg vaak uit eten dan.

Tot overmaat van ramp wordt Joop ziek en moeten we ons oudejaarsfeestje met vrienden afzeggen. Ons avondmaal bestond uit een broodje knakworst, want de enige "kookmogelijkheid" is nog iets opwarmen op de houtkachel. Omdat ik dacht dat ik zaterdag weer boodschappen kon doen, had ik bij de bakker alleen wat puntjes en een vasilopita (het traditionele Nieuwjaarsbrood) gekocht.

Nou, dat was dus een keiharde herinnering aan het feit dat de winkels hier op 2 januari dicht zijn, geen brood meer! We eten de laatste dagen dus niet al te gezond, op de eigengemaakte soep uit de vriezer na dan – die laat zich heel goed ontdooien/opwarmen op de kachel – en toen werd ook ik nog eens snipverkouden.

Alles bij elkaar dus niet zo'n goed begin van het nieuwe jaar. Maar ach, dan kan het alleen maar beter worden, toch?

maandag 23 november 2015

Tandarts

Elk jaar tijdens en na de olijvenoogst heb ik last van m'n kies. Waarschijnlijk komt dat door het tanden-op-elkaar-klemmen tijdens het harken van de bomen. Je kent dat wel: kiezen op elkaar, kracht zetten en Uhmpf! Nou heb ik toch al niet zo'n lekker gebitje, dus dat is dan waarschijnlijk net even te veel van het goeie. Normaal gaat de pijn na verloop van tijd weer over, maar nu bleef ik maar een zeurende, kloppende pijn houden, vooral bij warm en koud. Dus toch maar even naar de tandarts. kan ook zijn dat er nu toch echt een kroon in moet.

Vanmorgen gebeld, maar hij zat helemaal vol met afspraken. Omdat ik pijn had mocht ik na zijn laatste afspraak om half twee wel even langs komen, dan kon hij in elk geval kijken wat het probleem is. Na wat praten en vragen en wroeten, bleek het goede nieuws dat m'n kiezen in orde waren. Vermoedelijk is een zenuw wat geïrriteerd en dat straalt ook uit naar kaak en oor, het beste kan ik nog even geduld hebben met wat ontstekingsremmers en vitamines, en warm en koud vermijden om de zenuw niet te irriteren.
"OK, kunt u dan voor me opschrijven wat ik bij de apotheek moet halen?" "Ja dat ga ik nu voor u doen." Hij staat op en geeft me het recept. "Wat ben ik u schuldig?" Hij kijkt me aan en trekt z'n wenkbrauwen op. "Niets! Ik hoop voor u dat het snel over gaat."

Kijk, ook dat is Griekenland. Voor 5 minuten werk hoef je niet gelijk een heel consult te betalen, of wordt je een dure kroon aangesmeerd.

zaterdag 21 november 2015

Winterklus

Hoewel de winter hier nog niet ingetreden is (we hebben echt een super novembermaand, elke dag zon en 20 graden!), ben ik toch maar aan een winterklus begonnen.

Onlangs kwam ik er namelijk achter dat al mijn foto's van voor de migratie van weblog.nl naar blogger verdwenen waren en, erger nog, dat je bij het aanklikken op een vreemde website terecht kwam. Niet leuk voor de lezers, maar ook voor mezelf erg jammer zo'n incompleet "dagboek".

Dus nu ben ik langzaamaan alle verdwenen foto's opnieuw aan 't uploaden. Een heidens karwei dat je niet al te lang achter elkaar moet doen. Dus elke dag een stukkie dan maar...

woensdag 28 oktober 2015

De zomer is weer voorbij en we maken ons op voor de olijvenoogst.

Na een wat onstuimig begin werd het toch een lange warme droge zomer, waarin alleen het hoognodige werk verricht kon worden. Ons grasveld (gazon kan ik het niet noemen ;-) had nauwelijks nog een groen sprietje. Ik was dan ook blij toen de temperaturen in september wat lager werden en ik het achterstallige werk in de tuin kon doen. De regen kwam en nu ziet alles er weer heerlijk groen uit en genieten we van lekker zonnig najaarsweer.



Vandaag is het Ochi-dag en straks gaan we naar Limenaria om lekker in het zonnetje te lunchen. Wie weet wel de laatste keer dit jaar. De parade van de schoolkinderen interesseert me niet zo, dat vind ik eigenlijk maar militaristisch aandoen, maar hé, wat maakt het uit wat de reden is om lekker met en tussen de Grieken te genieten.

Binnenkort begint de olijvenpluk weer en het belooft een goed jaar te worden en dat mag ook wel na twee zeer magere jaren. Het extra centje dat we met de verkoop van olijfolie verdienen, kunnen we goed gebruiken. De bomen hangen goed vol dus we kunnen er tegenaan. Gelukkig boffen we dit jaar en wordt ons team van vier versterkt met Peer, die inmiddels een vaste en graag geziene gast is. We kijken er weer naar uit, maar daar zullen we na de eerste dag plukken wel anders over denken…