Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


vrijdag 28 september 2007

Eindelijk thuis!

Allereerst: sorry, sorry, sorry voor de lange stilte. Het was natuurlijk allemaal een beetje raar in het begin en zonder internetaansluiting kom je niet zo gauw aan schrijven toe. Maar hier is dan het eerste bericht vanuit Thassos.

De reis met de katten is goed verlopen. Uiteraard maakte ik me (veel te veel) zorgen om niks. Een klein plasje hier en een drolletje daar, maar alles onder controle en geen stinkpartij in het vliegveld. Na 13 uur in zo'n hokje waren ze wel een beetje apatisch, maar eenmaal er uit ging het snel beter. Nu een week later lopen ze rond alsof ze nooit ergens anders hebben gewoond.

Toen Margreet en ik aankwamen wat ik blij verrast te zien dat de Krieks een WELKOM THUIS aan het balkon hadden gehangen. Ontzettend lief en ontroerend.

Ook de reis van Joop en Fred is voorspoedig verlopen. Ze haalden de ferry van 20.00 uur en waren dus bijtijds op het eiland. Gauw met z'n allen wat gegeten, maar de boys vielen om van de slaap.

Fred en Margreet ontpopten zich als een verlaat klusteam. Niks vakantie. Gelijk op dag 1 werd de tuin van alle rotzooi ontdaan en direct na het uitladen werd de stelling in de schuur al opgezet! Inmiddels hangen er planken in de kelder, is het buro in elkaar gezet en hebben ze bij de buren een enorme stapel (gratis) hout opgehaald. Gelukkig hadden we ook nog tijd voor ontspanning, maar die lui wisten niet van ophouden. Bij deze nog heeel erg bedankt voor jullie hulp en gezelligheid!

Vanmorgen hebben we Fred en Margreet naar de ferry gebracht en daarmee onze laatste "link" met Nederland verbroken. Dat was wel emotioneel. Nu zijn we op onszelf aangewezen en moeten we Griek tussen de Grieken worden. Straks eerst maar even naar de OTE voor telefoon en internet voor het broodnodige contact met de achterblijvers, want er moet gauw geskyped worden.

PS Foto's volgen later nog, vanaf mijn eigen computertje.

woensdag 12 september 2007

Een geweldig feest

Woorden schieten te kort om te omschrijven hoe wij maandag 10 september 2007 hebben beleefd. Het was een dag om nooit te vergeten, precies wat onze bedoeling was en meer!

Restaurant Zorba barstte bijna uit zijn voegen, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was een fantastische middag, overgaand in een onvergetelijke avond met familie en vrienden, waarbij ook de Griekse borden niet ontbraken.

Wij willen iedereen heel erg bedanken voor zijn aanwezigheid, de brieven, de kaarten, de mailtjes, de lieve woorden, de overweldigende hoeveelheid kado's, de catering, het maken van de vele vele foto's, de kussen, het lachen en de tranen.

Alles bij elkaar vormt dit een onuitwisbare herinnering die wij altijd bij ons zullen dragen.

Via deze link kunnen jullie nog nagenieten. Foto's

En voor degenen die geld hebben gegeven, is het misschien leuk om te weten dat wij hiervan een blijven aandenken hebben gekocht in de vorm van een vloerkleed.

Nu gaan wij voorlopig even uit de lucht, maar zullen zo snel mogelijk vanaf Thassos weer nieuws laten horen.

zondag 9 september 2007

Laatste werkdag

Donderdag (Joop) en vrijdag (ik) hebben we onze laatste werkdag hier beleefd. Dat waren twee heel enerverende dagen!

De DVD die Joop van zijn collega's meekreeg heeft op mij diepe indruk gemaakt. Hij werd daarin op zeer creatieve en ludieke wijze door diverse collega's en anderen toegesproken. En hoewel hij natuurlijk flink op de hak werd genomen (ze grepen eindelijk hun kans!), werd ik vooral geraakt door de vele lieve woorden. Ook ik wil jullie hiervoor hartelijk danken.


Toen ik vrijdagochtend op kantoor kwam was de hele ruimte versierd en hingen er posters op voor- en achterdeur met een foto van mij met koffer. De dag kroop voort, maar toen het dan eindelijk 16.00 uur was, volgde het moment van afscheid.

Zonder hier in details te treden, wil ik iedereen bedanken voor de kado's, de lieve woorden en (fantasierijke!) inzet om van deze dag iets onvergetelijks te maken!


Zelfs op het laatst wisten ze me nog te verrassen. Mijn fiets had een metamorfose ondergaan en hierop moest ik naar huis fietsen:


donderdag 6 september 2007

AFSCHEIDSBORREL

Voor iedereen die het nog niet wist:

MAANDAG 10 SEPTEMBER VAN 16.00 TOT 19.30 UUR GEVEN WIJ EEN AFSCHEIDSBORREL !

bij Restaurant Zorba, Leidseweg 44 Voorschoten.

Velen hebben persoonlijk een uitnodiging gekregen, maar het is onmogelijk om niemand te vergeten. Bovendien is het ook bedoeld als "openbare" inloopborrel. Dus ben je niet "officieel" uitgenodigd, voel je dan niet gepasseerd, maar kom gezellig langs. We willen graag van iedereen afscheid nemen.

zondag 2 september 2007

Het afscheid nemen is begonnen

Ik heb het lang weg kunnen houden, maar nu kan ik er toch niet meer omheen. De emoties laaien bij vlagen hoog op en het besef dat je niet alleen Nederland maar ook je vrienden achterlaat komt keihard binnen. Wat wil je als je vriendin op de steiger staat te janken, dan jank je samen. En het zal niet de laatste keer zijn.  
Gelukkig hebben we heel goede herinneringen aan avonden samen bij het kampvuur. En gisteravond onverwacht, maar voor de laatste keer op "hét eiland" blijven slapen. Het noodscenario van Gerard trad in werking.


Ook het huis wordt steeds leger. Op zich een goede zaak, want we hebben aardig wat via Marktplaats kunnen verkopen, maar toch ook wel een trieste aanblik. En het opvullen van de gaten met verhuisdozen draagt er ook niet echt iets positiefs aan bij.

Vanmorgen ook nog de eettafel met stoelen verkocht. Waar moet ik nu heen met het enige wat nog een beetje fleur aan de boel geeft?




(Bedankt Gil)