Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


zaterdag 24 november 2007

Olijven, olijven

Denk maar niet dat het allang gedaan is met die olijven. Nog steeds wordt er af en aan gereden met pickups en alles wat rijdt eigenlijk. Vooral door het slechte weer dat we tussendoor hebben gehad duurt het allemaal nog langer en dat voor een magere opbrengst per boom. Voor we er erg in hadden zaten we vandaag weer in de olijven.

Gisteren had Lazaros gezegd dat ze gingen grillen in de olijfgaard, of we ook kwamen. Het was erg gezellig, en helaas had ik m'n camera niet bij me. Na het eten ben ik Jota even eten gaan geven (het was vlakbij) en heb gelijk m'n camera gehaald. Dus zie hier de resten van ons maal. We voelden ons geweldig moet ik zeggen. Het was een zachte dag, dus zaten we zomaar, midden in de winter, buiten te barbecuen. Hoe eenvoudig kan het leven zijn.

Daarna hebben we Faidra en Lazaros natuurlijk nog geholpen en morgen gaan we de rest van de bomen doen.

Hier zie je nog wat foto's van het "ouderwetse" olijven plukken. Dus geheel met de hand er komt geen machine aan te pas. Wel heel goed voor je handen hoor, die olijvenprut.



Daarna zijn we naar de fabriek gegaan. Opstellen in file voor de weegschaal. We waren gelukkig vroeg, als je om een uur of 5 langs rijdt, staat er een rij tot aan Kalivia!
De Tokkies waren zowaar ook aan 't werk, die losten de kratten in de weegschaal.
De bergen olijven wachten tot ze kunnen worden geperst in de fabriek. Het is een heel proces, maar hier zie je het groene goud naar buiten stromen. We hebben wat mogen proeven op een stukje brood: dát is pas olie!







dinsdag 20 november 2007

Doe het zelf

In Griekenland zit je flink om 't hand als je alletwee niet handig bent. Technisch gesproken dan. Een loodgieter komt niet, en als ie al komt dan is het maar de vraag of het probleem goéd verholpen wordt.
Dus wat doe je als er een nieuwe keukenkraan geplaatst moet worden en de loodgieter al een week op zich laat wachten? Juist: toch zelf proberen! En natuurlijk lukt het dan. Je doet er misschien 4 x zolang over en het is even puzzelen, maar het werkt. En goed ook, zonder lekkages achteraf.
Nou was het wél zo, dat er vanmorgen geen water was en de hoofdstraat in Kalivia opengebroken lag in verband met waterproblemen. Het zal toch niet...?
Of reikt onze invloed zelfs nog verder? Op het journaal hoorden we dat Leiden en Voorschoten gisteren zonder water hebben gezeten. Het zal toch niet...?

zaterdag 17 november 2007

Wisselvallig

Wie dacht dat het alleen in Nederland slecht weer is, zit goed fout. Ik heb zelden zulk wisselvallig weer meegemaakt.
Een paar dagen geleden hadden we zuiderstorm. Het is dan gewoon 17 gr.,vochtig warm en een harde wind. En zo ziet de zee er dan uit. Degenendie van de zomer heerlijk aan dat kalme zeetje hebben gelegen, kennenhet niet meer terug.

Normaal zie je de bergen achter ons huis en zo zag het er ook gisteren uit. Prachtig weer 19 gr. in de schaduw, dus weer lekker in een t-shirtje aan het hek kunnen schilderen.Maar gisteravond begon het om half 8 te onweren en het hield maar niet op. Ik had altijd al gezegd dat ik wel eens zo'n machtig onweer in de bergen wilde meemaken. Nou het is zo wel genoeg! Echt niet lekker als je wilt slapen, want het werd pas om half 2 een beetje minder. Jammer dat ik er geen foto's van heb, want het was wel een prachtig schouwspel.

Vanmorgen waren de bergen achter ons huis geheel verdwenen achter de wolken. De wereld wordt dan heel klein. Het is niet zoals in Nederland dat alles zover je kan kijken grauw is. Nee, hier verdwijnt gewoon een stuk van je wereld in de wolken. Een lekker dagje om het kacheltje aan te steken en met een boek op de bank te kruipen...


Lekker bekkie

Kijk, zo zie je er uit als je door een wesp bent gestoken! Lekker bekkie hè? Ze had een hele dikke stijve linker bovenlip. Weer een gelukje dat ze de wesp niet in haar mond had, want dan is het gauw afgelopen. Hopelijk heeft ze ervan geleerd.

woensdag 14 november 2007

Op het strand

Het is alweer een week geleden dat we voor het eerst met Jota naar het strand zijn geweest. Voor het eerst in de auto was ook al heel vreemd voor haar. Zodra we haar er uit haalden moest ze kakken. Van de zenuwen zeker. Gelukkig niet in de gloednieuwe auto, dan had je Joop moeten horen!

Het strand vond ze helemaal geweldig. Niks niet aan de leiband, gewoon lekker loslopen en snuffelen waar je wil. We hadden een bal meegenomen, maar voor niks. Dennenappels waren veel leuker om mee te spelen en daar kun je ook mee gooien. Natuurlijk hebben we ook nog geoefend met "Jota kom" dat lukte redelijk, maar meer omdat het een leuke spelletje was om heen en weer te rennen.




Het was een heerlijk heldere dag, dus zo hebben we een uurtje doorgebracht. Het was ook wel een geweldig gevoel hoor, de vrijheid om als je zin hebt even naar het strand te gaan. We moeten daar nog maar goed van genieten voordat het harde werken in de zomer komt.

Na afloop besloten we nog even naar Sotiris te rijden om een ouzo te halen. Dat hadden we wel verdiend, bovendien moet Jota ook leren dat het niet altijd om haar draait ;)
We konden nog lekker buiten in de laatste zonnestralen zitten, maar voor Jota was het wel een beetje koud. Dus haar lekker warm op schoot genomen. Tsja, je moet wel wat voor je ouzootje over hebben!


maandag 12 november 2007

Olijvenpluk

Al dagen is het een drukte van belang hier voor de deur. Onze zandweg lijkt de snelweg wel. Tientallen pickups rijden af en aan de heuvels in richting olijfbomen.

Vandaag was het bij ons dan ook eindelijk zover! Stelios kwam met zijn vader en moeder, pickup, harken, netten en kratten.
Eerst worden de netten onder de boom uitgespreid, waarna Stelios en Vasilis de harken hanteerden. Deze slaan min of meer de olijven van de takken.




Hierna til je het net aan één kant op waardoor de olijven naar elkaar rollen en haal je de takjes en blaadjes er uit.
Daarna worden de olijven in de krat gedaan. En zo op naar de volgende boom.



Uiteindelijk was de klus met een uurtje geklaard want er zijn dit jaar niet veel olijven aan de bomen door de afgelopen warme, droge winter en nog warmere/hetere zomer.

We kwamen niet verder dan anderhalve krat vol. Maar er is ons al beloofd dat het volgend jaar veeel beter zal zijn. En dat zal zeker wel lukken, want vanaf nu worden de bomen  goed gesnoeid, gemest en zonodig begoten! Volgend jaar dus meer werk.

Eindelijk konden we meemaken hoe dat nou ging olijven plukken.

maandag 5 november 2007

Gewone dingen

Het is een saaie dag. Grijs en voortdurende regen. Een mooie dag om wat aan het huishouden te doen. Sinds we Jota wat strenger hebben aangepakt, is ze nu zover dat ze weet wat haar tijd is en wat onze tijd, dus die ligt lekker in haar mandje en ik heb de handen vrij. Niet slecht trouwens binnen 3 weken.
Terwijl ik in de keuken aan het poetsen ben, kijk ik naar buiten en kan niet eens de bergen zien. Toch geniet ik als ik naar buiten kijk. Een groep van een stuk of 20 vinkjes zwermt door de tuin dat het een lieve lust is. Als op commando duiken ze met z'n allen naar een plas om gezellig te badderen. Even later vliegen ze allemaal tegelijk weer op, de bomen in. Daar tussendoor scharrelen de roodborstjes en ik zie zelfs een boomkruiper op de stam van een olijfboom op zoek naar insecten in de schors.
Ik moet glimlachen en denk: ja ik ben hier gelukkig.

zaterdag 3 november 2007

Op veler verzoek

Hier nog een paar foto's van Jota. Het valt niet mee om haar op de foto te krijgen, want ze vindt het toestel veel te interessant. Ze groeit als kool. Volgens onze gasten is ze in de 10 dagen dat ze hier waren zeker 10 cm gegroeid.











vrijdag 2 november 2007

Daar istie dan!

Eindelijk mobiliteit! Nou ja eindelijk, dat valt best nog wel mee, we zijn hier net 6 weken. Maar toch merk je wel dat je een auto mist. Even naar Limenaria voor een boodschapje is niet altijd even leuk. Maar vandaag was het dan zover. De bestelde Kia Picanto was klaar en zou gebracht worden. Jawel gebracht! Maar dan wel op z'n Grieks natuurlijk. Ze zetten 'm in Kavala op de ferry en jij wacht 'm in Prinos op. En dan maar hopen dat er onderweg niets mee gebeurt...



Manfred was zo vriendelijk ons naar Prinos te rijden, waar we ongeduldig naar de ferry uitkeken, want we waren natuurlijk veel te vroeg. Maar alles bleek goed te zijn gegaan en Joop reed ons Picantootje ongedeerd van de ferry af. Volgens Grieks gebruik wierp Manfred een paar muntjes in de auto. En daar gingen we!
Inmiddels staat ie thuis op de parkeerplaats en iedereen die langs komt vraagt er naar. Want iedereen weet hier natuurlijk alles van elkaar, zeker als iemand een nieuwe auto koopt...