Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


woensdag 24 december 2008


Iedereen een heel gezellige Kerst
en een gezond en voorspoedig 2009 !




vrijdag 19 december 2008

Peppie is niet meer...

De dag begon vandaag verdrietig.
Joop bracht mij vanmorgen naar mijn werk en toen hij het erf af reed zag ik tot mijn schrik Peppie liggen waar de auto had gestaan. Duidelijk dood. Joop schrok zich rot, want die dacht dat hij 'm overreden had. Maar het arme beestje was al helemaal stijf, dus het moet vannacht al gebeurd zijn. Gisteravond hadden we 'm nog in z'n mandje gezien... Hij had geen verwondingen dus we vermoeden dat hij ziek was. Hij groeide ook al niet zo goed als Kokkie deed toen hij pas bij ons was en ik voelde nog steeds zijn ribbetjes. In elk geval hebben we 'm in z'n korte leventje nog een goed thuis kunnen geven.

Dag lieve Peppie


donderdag 18 december 2008

Alweer zuiderstorm

Het is al de 5e of 6e keer dat het dit najaar vanuit het zuiden stormt. Ik heb natuurlijk geen idee of dat altijd zo is, maar als ik iedereen zo eens beluister denk ik van niet.
Warme vochtige lucht wordt vanaf de zee het eiland opgeblazen en verzamelt zich tegen de bergen achter ons huis (dezelfde bergen die 's zomers vaak het slechte weer vanaf het vasteland tegenhouden). De zee is woest met grote schuimkoppen, niemand parkeert op de boulevard. De bergen verdwijnen soms helemaal in de donkere wolken en mist. Het eiland lijkt plat. De wind giert om het huis en alles wat niet goed vast zit, vliegt door de lucht.


Het is wel grappig, in Nederland had ik nooit een idee vanwaar de wind waaide (of ik moest goed naar Erwin, Piet of Jan geluisterd hebben). Maar hier weet ik het altijd precies door naar de bomen of de bergen te kijken en door de temperatuur.

maandag 15 december 2008

De avond van z'n leven

Zaterdagavond waren we door Anna (mijn baas) uitgenodigd voor een etentje in Limenaria om (alsnog) haar naamdag te vieren. Joop vroeg nog: wie komen er nog meer? En ik wist alleen maar vrouwen op te noemen. "Ja, zit ik daar dan als enige man!?!" Welnee, zei ik nog. Maar het bleek dus wel zo te zijn.
Afijn, dat is voor Joop natuurlijk geen probleem, want die kletst toch wel met iedereen. Maar het werd pas echt leuk toen iemand zei: Jammas koritsia! (proost meisjes). Ik ben geen meisje! Toen waren de grapjes over Joop en zijn harem niet meer te stoppen. Al met al was het een gezellige avond.



Overigens mijn baas is die blonde aan het hoofd van de tafel.

Voor de rest doen we niet veel en genieten vooral van de (tijdelijke) rust. We zouden bijvoorbeeld het hele huis een goede schoonmaakbeurt geven, maar dat soort plannen hebben we allemaal uitgesteld tot volgend jaar. Niks geen gestress, gewoon lekker onze rust pakken en doen waar we zin in hebben en dan kunnen we er volgend jaar weer lekker tegenaan.
Bovendien moeten we ons zo langzamerhand gaan voorbereiden op ons bezoek aan Nederland. Over 2 weekjes is het al zo ver en we kijken er erg naar uit. We vragen ons vooral ook af hoe we het zullen ervaren als we Nederland weer terug zien, en natuurlijk onze familie en vrienden en niet te vergeten de HEMA!

dinsdag 9 december 2008

Z'n gangetje

Er valt niet veel te melden. Na een ruim een jaar webloggen wordt het een beetje meer van hetzelfde. Het valt dus niet mee om steeds weer met iets nieuws te komen, zonder het gevaar jullie te vervelen. Maar goed, niemands leven is alléén maar spannend, dus ik meld ook maar de dingen van alledag ook al is het niet meer zo frequent.

Vorige week heeft Joop met Fedra de laatste olijven geplukt, waarvan ze ook nog heel wat hebben laten hangen. Ook Fedra was het kennelijk zat. Je kunt merken dat de meesten zo'n beetje klaar zijn, want het wordt een stuk rustiger om eens heen. Met de langsrijdende pickups, maar wat vooral opvalt is weer de heerlijke stilte. Sommigen (met veel bomen) moeten nog één of twee weken. Wij hebben 358 kilo olijven naar de fabriek gebracht en inmiddels is bekend geworden dat die 20% olie opleveren. Dat is zo'n 70 liter! Dus wie volgend jaar nog deze kant op komt: wij hebben heerlijke olie in de aanbieding.
Lazaros heeft me ook uitgelegd dat het in etappes wordt geperst. Wij zaten in de 1e etappe, maar hoe later, hoe rijper de olijven, hoe meer opbrengst qua olie. Dus volgend jaar misschien wat later de olijven oogsten. Aan de andere kant, als het mooi weer is moet het ook maar gebeuren en als het gaat stormen (zoals vorige week) waaien er ook heel veel af.

Vandaag is het heel koud vergeleken met het prachtige weer dat we de laatste weken hebben gehad. OK het was wel wisselvallig met af en toe regen, maar echt koud (onder de 10 gr.) is het tot nu toe slechts 2 dagen geweest (toen lag er zelfs de eerste sneeuw op Mount Athos, maar dat is alweer weg). Zaterdag heb ik nog in de druilregen dennengroen geplukt bij Trypiti, terwijl ik zondag in de brandende zon (het was ineens weer 18 graden!) kerstkransen heb gefreubeld. We komen vandaag niet verder dan 8 graden dus het kacheltje snort lekker. Ik denk dat de winter nu echt begint.

Gelukkig zijn we er pas achtergekomen van wie die stapel afvalhout is, die we in de buurt van Limenaria gespot hadden. En we mochten daar hout weghalen. Het is hout dat uit een woning is gesloopt, dus prachtige dikke houten balken van kozijnen en zo. Dat kwam heel goed uit, want we hadden nog helemaal geen hout gescoord voor deze winter en zagen het al somber in.

Zo, nu ga ik met een lekker bakkie thee weer bij m'n kacheltje zitten.