Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


vrijdag 25 december 2009

Kerst 2009

Gisteravond realiseerde ik me ineens dat dit alweer de 3e Kerst is die we hier vieren. Wat gaat de tijd toch ongelooflijk snel!
Daarom is mijn boodschap toch vooral intens te genieten van de positieve dingen en niet te blijven hangen in het negatieve. Daarvoor is het leven veel te kort.




Joop en ik wensen iedereen hele fijne feestdagen en maak er wat moois van!
(en dan bedoel ik niet alleen die feestdagen)

donderdag 17 december 2009

Vijver

Terwijl Nederland bedekt wordt met ijs en sneeuw is de temperatuur hier nog ver boven nul. Al 2 weken is het hier bewolkt. Nooit geweten dat de wolken zo laag kunnen hangen, soms lijkt het wel of je ze aan kunt raken. Het weer varieert van mist tot buien of complete urenlange wolkbreuken al dan niet met onweer en zelfs hagel.

Er is nu al zoveel water gevallen dat de rivieren hier al dagen constant stromen. Dat heb ik nog niet meegemaakt in de tijd dat we hier wonen. Na hevige regen staat er wel water in de rivier, maar de volgende dag is er nauwelijks nog een stroompje over. Nu worden de beddingen zo regelmatig gevoed dat we van heuse rivieren kunnen spreken. Kalivia verlaten via de binnenweg richting Maries is geen optie meer, want de rivier stroomt daar over de weg.

Alles is doornat en zompig. Lopen met de hond is geen pretje, als het er al van komt. Het arme beest wordt een tikje ongedurig want ze kan haar energie niet goed kwijt. En in de tuin is zelfs een vijver ontstaan, de bodem is gewoon verzadigd.
Nou ja, het zal toch wel een keer ophouden?


maandag 2 november 2009

Een beetje weer en een beetje natuur


Na een prachtige oktobermaand is het nu toch echt voorbij. Vrijdagnacht kelderde de temperatuur naar 7 graden en werd er sneeuw voorspeld in de bergen. Nou ja, op het vaste land dacht ik nog... Maar toen ik zaterdag 's morgens uit het raam keek kon ik m'n ogen niet geloven. Er lag ook bij ons sneeuw op de bergtoppen en dat op 31 oktober! Op zondag was het gelukkig weer helder en scheen het zonnetje, de gure wind maakte het nog wel koud maar heerlijk weer voor een lange wandeling met Jota.

Gistermiddag keek ik weer uit het raam (wat is dat toch??) en zag in m'n ooghoek wat bewegen. De veren vlogen in het rond. Een sperwer (geloof ik) was bezig een duif te plukken. Zomaar een stukje 'wilde' natuur in m'n achtertuin! Snel m'n camera gepakt. De kwaliteit is niet super, want ik moest van binnenuit filmen, maar het is toch heel goed te zien.


Het is elke keer weer genieten om zo midden in de natuur te leven.

donderdag 22 oktober 2009

Wandelen

Sinds een tijdje wandel ik behalve met Jota, ook af en toe met een Nederlandse vriendin die al jaren hier op Thassos woont en ook graag wandelt. Dat zijn dan een heel ander soort wandelingen dan met de hond. Het gaat ons vooral om de natuur. Dus we zoeken mooie plekjes op en fotocamera mee! We hebben werkelijk prachtig nazomerweer, dus genieten zodra het kan. Zo hebben we laatst geprobeerd het wandelpad van Prinos naar Kazaviti te vinden. Pas de 3e keer hebben we de route in een keer goed gelopen, dus het was wat gepuzzel vooraf en we zijn vaak fout gelopen. Maar des te meer hebben we genoten van de natuur in de herfst. Hieronder volgen wat indrukken.

Cyclamen

Bessen

Bramen

Zicht op Kazaviti

Aardbeiboom

Herfstcrocus

Eikenbosjes



En dan de beloning als je boven bent, wat een uitzicht!

We hebben nu de smaak te pakken en het volgende project wordt een wandeling rondom Theologos. Hoewel ons niet veel tijd meer rest voordat de olijvenpluk begint... Maarja dan gaan we gewoon in januari weer verder.
En wie weet gaan we ooit wandelexcursies organiseren ;)

zaterdag 19 september 2009

De gevolgen van Asteri

Een paar dagen nadat we Asteri hadden opgenomen in ons "gezin" kreeg ik een mailtje van de vrouw die hem gevonden had. Ze was naar de huisarts geweest, want ze had muggenbulten (dacht ze) die steeds groter werden. Het bleek een schimmelinfectie, die overgedragen wordt door dieren. Microsporum Canis oftewel ringworm. Tja er kon maar één schuldige zijn: Asteri!
Nou had zij wel erg lijfelijk contact met het katje gehad, want 's morgen kroop hij in haar bed... Dus wij maakten ons niet erg zorgen, vooral ook omdat de vacht van Asteri er steeds beter uit ging zien, dus die was aan de beterende hand. En wij steeds goed onze handen wassen, geen probleem.


Totdat Dorus verschijnselen ging vertonen. En ernstig ook! De arme kat wordt in no-time kaal en schilferig en ziet er niet uit. Echt een schurftig mormel (aaaahhh). Dus Joop toch maar even naar de dierenarts en inderdaad ringworm. Normaal geneest de kat door het eigen immuunsysteem, maar om het proces te versnellen kreeg hij een recept voor een speciale shampoo mee en daar moeten we ze dan elke 4 dagen mee insponzen. Overigens hoefde er niet betaald te worden voor het consult; dat was slechts advies. Kijk, dat is ook weer Griekenland! Verder smeren we met Daktarin waar we kunnen, hopen dat de andere beesten het niet krijgen en controleren we vooral onszelf op rode vlekjes. Jaja, dieren opvangen valt niet mee, maar het hoort er allemaal bij.

Kijk, want dit soort plaatjes maakt het dan weer helemaal goed.



Voor de goede orde: Jota mag niet op de stoel... ;)

dinsdag 8 september 2009

Eindelijk regen

Eindelijk regent het toch ook hier in Limenaria en Kalivia! Eergisteren was het al bewolkt en 's avonds spetterde het wat. Maar vanmorgen om 7 uur werd ik wakker van het geluid van de regen. En het regent nog steeds. En wat belangrijker is, het is goede regen.

Dat moet ik misschien even uitleggen. Het heeft hier al 3 maanden niet geregend en met de kleiachtige grondsoort die we hier hebben, is de aarde dus een hardgebakken koek in de zon. Als het nu zou gaan hozen, dan spoelt het water alleen maar naar zee, zonder dat het ook maar de kans krijgt om in de aarde te dringen. Maar het begon gelukkig heel zachtjes tot een uur of 10 te regenen. Toen hield het een uurtje op en dus kon alles goed in de grond zakken. Nu valt het weer gestaag naar beneden, zonder noemenswaardige wind. Ideaal dus.

Een beetje pech voor de toeristen, maar ik weet zeker dat er heel wat olijfboertjes opgelucht ademhalen. Sommigen reden af en aan met watertanks op hun pickups om het leed toch maar wat te verlichten. De meeste olijfbomen echter hadden zielige verschrompelde vruchtjes hangen. Met deze regen kan de oogst gered zijn. Nog mooier zou het zijn als het over 2-3 weken nog een keer goed regent. Maar dan wel graag 's nachts...

dinsdag 1 september 2009

Een nieuwe ster*

Rare titel, maar waar. Ik zal het uitleggen. Een Duitse kennis uit het dorp had een heel jong, miserabel katje gevonden. Hij zat helemaal onder de beetwonden en had bijna geen haar. Gedurende haar vakantie heeft ze het beestje behoorlijk op weten te kalefateren en springt het weer vrolijk rond. Maar, je voelt het al, de vakantie is om en ze gaat weer naar Duitsland. Wat moet er dan van het katje worden? Die is nog veel te klein om voor zichzelf te zorgen. Dus... hebben wij hem een nieuw thuis geboden.
Het is een lelijk scharminkeltje en duidelijk getraumatiseerd, want in het begin schrok hij overal van. Vooral van Jota (waarschijnlijk is hij door een hond te pakken genomen). Maar nu, na slechts 2 dagen, is het al een echte springkip en speelt ie met Dorus, die nu wel een volwassen kat lijkt naast die kleine, en verdraagt Jota al veel beter.
Maar hoezo dan ster? Wel, de Duitse heeft hem Asteri genoemd, wat Grieks is voor ster.


We hebben nu totaal 6 katten en gelukkig hebben ze de ruimte. Maar we hebben nu wel een kattenstop afgekondigd voor het de spuigaten uit gaat lopen!




vrijdag 14 augustus 2009

Panagia (Maria Hemelvaart)

15 augustus is een belangrijke feestdag in Griekenland: Panagia. Het valt midden in de Griekse zomervakantie dus alle Grieken nemen de kans waar om enige dagen er op uit te trekken, veelal naar de kust of de eilanden. Het is een ware volksverhuizing. Dit jaar echter is het echter duidelijk rustiger, er zijn nog makkelijk kamers te krijgen. Ook hier heeft de crisis toegeslagen...

Op deze dag hebben ook de Maria's, Panagiotis, Panagiota's, Despoina's (en weet ik wie nog meer) hun naamdag. Dat betekent dus dat er vele bezoeken moeten worden afgelegd en er uitgebreid gevierd wordt met eten en drinken. Dus, net als 21 mei (als de Kosta's en Eleni's naamdag hebben) is Griekenland op 15 augustus "gesloten" en heb ik lekker een lang weekend!

Ook wij ontkomen niet aan de verplichte bezoeken, maar we beperken het maar tot 1 Maria en 1 Panagiotis. De rest komen we wel tegen, of niet. Zo blijft het tenminste overzichtelijk en gezellig.

donderdag 23 juli 2009

Het zomerse leven

Aan het einde van vorig seizoen kwamen we tot de conclusie dat we het dit jaar anders moesten doen. Hoezo? Nou, ten eerste is het natuurlijk druk met gasten, dus meer werk. Het is heel erg warm en dat is erg vermoeiend hoe rustig je ook blijft. Maar daarnaast zijn er veel vrienden en bekenden op het eiland waar je ook gezellig wat tijd mee wil doorbrengen. Uit eten hier (laat!), borreltje daar (nog later!) en ga zo maar door. En bovendien is er dan nog het Thassos-festival met allerlei activiteiten en optredens. Allemaal leuk ja, maar als je niet uitkijkt ben je geen avond meer thuis. Dus dachten we: we lopen onszelf voorbij, dat moet volgend jaar anders!

DUS NIET! Het gaat gewoon niet! We hebben ons er nu maar bij neergelegd dat het deel is van het zomerse leven in Griekenland, en zorgen er in elk geval voor dat we tussendoor voldoende rusten/slapen. Dus bestaat ons leven nu uit hard werken, gezellig er op uit en goed slapen. Mwah... kwestie van aanpassen, maar niet echt moeilijk...

maandag 13 juli 2009

Omgekeerde wereld

Dora blijkt een Dorus te zijn en Kokki (kater!) speelt voor moeder.



Die kleine sabbelt er lustig op los, er komt alleen niks uit...

dinsdag 30 juni 2009

En we noemen haar...

Ons kattenkind heeft zich al aardig gesetteld. Het is een pittige tante. Gisteren trof ik haar slapend met Kokki aan boven op de stoel! Hoe dat kleine kreng omhoog is geklommen weet ik niet, maar in elk geval met veel doorzettingsvermogen.
Kokki heeft haar inmiddels geaccepteerd en wil met haar spelen. Hij is uiteindelijk zelf ook nog jong. Maar wel veel sterker en duidelijk een macho kater. Het gaat er nogal ruw aan toe, maar als die kleine piept dan laat hij los. Om er twee tellen later weer boven op te springen :(
Jota is wel het moedertje (als die kleine piept komt ze kijken wat er aan de hand is), maar verder is de lol er af. Ze is nog te klein om leuk mee te spelen. Af en toe moeten wij wel lachen, want dan loopt Jota gewoon over het terras en dan kegelt ze dat kleine ding om met haar logge poten.

Tja, en dan een naam... Alles kwam voorbij: Snoet (omdat ze zo'n wit snuitje heeft), Mini (want ze is zo klein), Wuppie (want het is zo'n bolletje), Blair (omdat ze zo schreeuwde). Maar uiteindelijk hebben we gekozen voor DORA, afgeleid van het Griekse doro dat geschenk betekent.


zaterdag 27 juni 2009

Fidel vermist

Al een paar dagen hebben we Fidel niet meer gezien. En we vrezen het ergste. Hij was natuurlijk sowieso niet helemaal gezond. Het gekke beest dat ooit 11 kilo (!) woog, had een hele magere ruggengraat terwijl zijn gevulde buikje er mocht zijn. Maar aangezien hij verder rende, sprong en overal rondstruinde én duidelijk geen pijn had, besloten we niet te gaan dokteren. Maar vlak voor hij verdween hadden we toch het idee dat het niet meer zo goed met hem ging en hielden we hem goed in de gaten. Maar hij is helaas gewoon niet meer op komen dagen. Waarschijnlijk heeft hij zich ergens teruggetrokken om te sterven. Het is goed zo... maar we hadden graag geweten wat er precies is gebeurd.

En vandaag werd maar weer eens bewaarheid: het leven neemt en geeft.
Joop ging vanmorgen met Jota wandelen en hoorde ergens een klaaglijk geluid. Hij bleef staan en zag toen in de verte een klein zwart katje schreeuwend op hem af komen. Hij was nog piepklein, we denken een week of 3-4, en was duidelijk zijn moeder kwijt. Hij liep recht op Jota af en omdat die zat, begon die kleine direct naar een tepel te zoeken. Joop heeft hem opgepakt en dat betekende het einde van Jota's wandeling. Thuis hebben we 'm meteen wat te eten gegeven en hij vrat als een wolf. Het is een kittig ding, die gaat het wel redden denk ik. Zeker met het gemoeder dat Jota ten toon spreidt.



Kokki lijkt opeens enorm groot, terwijl hij zelf nog niet eens volgroeid is.
Nu nog een naam verzinnen...



woensdag 24 juni 2009

Een veelbewogen dag

Ik verheugde me natuurlijk al dagen op het concert van Haris Alexiou en maandag was het zover!
Maar eerst nog ‘s morgens werken en dan nog “even”  naar de accountant, want ik had een aanslag inkomstenbelasting gekregen en die klopte volgens mij niet want we blijven met ons inkomen ruim onder de grens. Wat blijkt: ons huis staat nog te boek als 2e woning, bovendien blijk ik in Prinos te wonen (?!?) en bovendien ben ik niet getrouwd. Daar sta je dan. Ik probeer kalm te blijven en vraag de accountant hoe ik dat allemaal aan kan laten passen. Schouderophalen, gezucht en vage aanwijzingen. Ik ben maar vertrokken, maar eenmaal thuis !@#*!$#$! ontplofte ik! Wat is het af en toe toch een apeland!

Maar goed Alexiou wachtte op ons en ik wilde m’n dag niet laten verpesten, dus heb me er snel overheen gezet. Eenmaal op de ferry van 15.30 uur naar Kavala bleek date en Griekse vriend van ons dienst had op de ferry en hij nodigde ons uit op de brug. Frappetje en sigaretje erbij, dat was weer eens wat anders. Even later raakten we met de kapitein aan de praat. Uit Holland he? De oom van mijn koumbaros heeft een restaurant in Nederland. Hij belt die man (uit zijn middagslaap) en we horen hem zeggen “Laiden”. We kijken elkaar aan, het zal toch niet? Ja hoor, Leiden, nou dat is vlak bij waar wij hebben gewoond. Nee hij wist niet hoe het restaurant heette, maar wel dat hij live-muziek had. Dus wij vragen, heette die man soms Telis? JA! Hij z’n koumbaros weer bellen, moet je nou horen! Nou je begrijpt dat we genoeg te bepraten hadden. En het mooiste is nog dat Telis a.s. vrijdag vanuit Nederland naar Kavala komt, dus ik heb de kapitein mij telefoonnummer gegeven, zodat Telis contact met ons kan opnemen. Het blijft toch een kleine wereld.

Kavala naderend sloeg het weer ineens om en kwamen er donkere wolken op ons af. De zee werd op slag zeer onrustig, de wind stak op en we zagen de eerste bliksemschichten. We vreesden het ergste voor ons concert. De kapitein had moeite de ferry aan te meren en ramde zelfs een stalen hek. Uiteindelijk gingen we veilig van boord en omdat we nog snel iets wilden eten, ploften we bij de eerste de beste gyrostent neer. En dat was maar goed ook! We zaten nog geen 5 minuten en de hel brak los: windstoten en wat is dat nou voor herrie wat een stortregen. Nee, het zijn hagelstenen! In no-time was de straat bedekt met witte kiezels. Echt ik overdrijf niet, er waren hagelstenen bij met het formaat van kleine eieren! Wat waren we blij dat we niet verder doorgelopen zijn, want als je die op je kop had gekregen had de dag nog raar kunnen eindigen.


Maar na een uur noodweer klaarde het langzaam op, en uiteindelijk ging zelfs de zon weer schijnen. Dus zou ook het concert doorgaan, gelukkig.
Om een uur of 20.00 namen we een taxi naar het stadion. Het zou 21.30 uur beginnen, maar we wilden natuurlijk wel goeie plaatsen. Om 20.50 uur gingen de deuren nog niet open, om 21.10 uur nog steeds niet en ik had al wel de donkere wolken boven zee gezien en inmiddels bliksemde het ook in de verte. Ik zag de bui al hangen, letterlijk en figuurlijk. Zoals we al vreesden, werd op een gegeven moment aangekondigd dat het concert werd geannuleerd. En terecht, want nog geen half uur later brak er opnieuw een noodweer los. Natuurlijk waren we wel teleurgesteld, we hadden ons er zo op verheugd. Nu gaat het gerucht dat ze in augustus weer hier komt. Daar hopen we dan maar op…

Dus jullie zien: het was me het dagje wel!

vrijdag 19 juni 2009

Het bloeit en groeit

Ik heb toch zo'n lol in m'n groententuintje! Het staat er heel knap bij al zeg ik het zelf. Natuurlijk zijn er dingen waarvan we zeggen, dat moet volgend jaar anders, of vragen we ons af of we iets wel goed doen. Nou heb ik gelukkig een Nederlandse vraagbaak in Limenas gevonden, dus dat scheelt. Maar ondertussen hebben we al heel wat geoogst. Kijk maar eens naar deze plaatjes:









Toch reden om trots te zijn, of niet soms? Wie had ooit gedacht dat ik zo'n "boerenvrouw" zou worden :)

dinsdag 16 juni 2009

Jarig

Iedereen heel erg bedankt voor de opgestuurde kadootjes, e-cards, smsjes, telefoontjes, krabbels, emails en wat ik nog vergeten ben...


Het is heerlijk te weten dat er ook vanuit Nederland aan me wordt gedacht. Ik voel me helemaal jarig!

maandag 15 juni 2009

Haris Alexiou in Kavala!

Wie mij kent, weet dat ik gek ben op Griekse muziek en helemaal op de zangeres Haris Alexiou. We zijn zelfs een keer helemaal naar Frankfurt gereden om haar te zien optreden. Maar nu ga ik toch wel het mooiste beleven: Alexiou zien optreden in Griekenland zelf, tussen de Grieken en in de open lucht!!

Maandag 22 juni treedt ze nl. op in Kavala. Even overwippen met de ferry en we zijn er. En voor een prijs, dat wil je niet weten. Dat is hier tenminste nog betaalbaar, slecht 25 euri per ticket! Ik heb horen zeggen dat er bij concerten op het vasteland weleens een late ferry wordt ingezet om de mensen weer terug op Thassos te brengen. Maar zo niet, ook geen probleem. Ik laat me dit hoe dan ook niet afnemen!

Ik zal jullie nog laten weten hoe het geweest is!

donderdag 11 juni 2009

Zomer

De tijd van lange wandelingen is nu echt voorbij. Inmiddels zijn we de dertig graden gepasseerd, dus alle klussen moeten 's morgens vroeg of bij zonsondergang worden gedaan en dan nog gutst het zweet alsof het niks is. Ook aan Jota kun je zien, dat het tijd wordt om rustig aan te doen. Die ligt als echte Griekse hond de hele dag languit te slapen (soms in de zon, dat stomme beest!) en komt pas 's avonds weer tot leven. Hier nog wat foto's genomen tijdens een van onze laatste wandelingen.



Een slangenspoor vlak bij ons huis, maar nog nooit een slang gezien. Het zal trouwens wel een hazelworm zijn geweest...

Wilde Cichorei.

Slangenwortel.

En hier nog een kleine toegift van onze Kokki. Dat is zo'n sodemieter! Hij wil overal bij zijn en alles onderzoeken. En dat resulteert dan soms in een mooi plaatje.




woensdag 27 mei 2009

Lazaros

Velen van jullie vragen regelmatig hoe het met Lazaros gaat. Ik meld niet alles over hem op mijn weblog, want het zijn natuurlijk niet altijd vrolijke berichten. Maar nu heb ik toch wel iets positiefs te melden.

Doordat zijn nieren ook niet helemaal in orde waren, konden de artsen niet beginnen met een chemokuur. Maar een paar weken terug waren de waarden tot een aanvaardbaar niveau gedaald en zijn ze begonnen met de kuur. Daarvoor moest hij naar Thessaloniki en Joop heeft hem de eerste keer heen en weer gereden. Lazaros wilde wel zelf rijden, maar dat vonden wij geen goed idee. Afgelopen maandag heeft hij zijn derde kuur gehad en hij is een stuk opgeknapt. Dat klinkt misschien gek, ook voor ons, want ik weet niet beter of je wordt beroerd van de chemo. Maar ik denk dat het vooral een geestelijke oppepper voor hem is, dat er nu eindelijk wat gebeurt. Hoe dan ook, hij heeft nu veel minder pijn, slaapt dus beter en is een stuk vrolijker. Je kunt wel zien dat hij soms erg moe is, maar zijn ogen hebben weer die twinkel terug! Dus of het de chemo is die zijn werk doet of de geestelijke kracht die hij er uit put... het doet er niet toe. Belangrijkste is dat hij weer helemaal de oude wordt. En wordt hij later toch nog naar van de bijwerkingen, dan zullen wij hem ook daarin bijstaan.

maandag 18 mei 2009

Natuurgeweld

Gisteravond waren we getuige van een machtig natuurgeweld. Om een uur of 19.30 zagen we het al donker worden boven zee. En aangezien het vrij broeierig was geweest overdag, verwachtten we wel een buitje. Dus zouden we op tijd gaan bbq'en, het kwam allemaal goed.

Ondertussen werd het 21.00 uur en het vlees was gebraden, we waren bijna klaar met eten. Doordat het al bijna donker was, zagen we niet dat er grote donderwolken aan kwamen. Het begon een beetje te bliksemen en in de verte te rommelen. De eerste spetters vielen en dus hebben we de bbq veilig gesteld. Binnen 10 minuten brak de hel los! Hevige windvlagen en stortregen. We konden niet op het terras blijven zitten maar moesten alles in allerijl naar binnen brengen. Toen barstte ook het onweer in volle hevigheid los. Het bliksemde onophoudelijk en overal rondom ons heen. En een knetterende donderslagen! Jota sprong een paar keer uit haar mand van schrik. Ik heb nog nooit zoiets gehoord en gezien. Wel heel indrukwekkend hoor. Dit alles heeft 3 uur lang geduurd in volle sterkte. Je begrijpt dat ik niet veel heb geslapen vannacht...

zondag 17 mei 2009

Waterval bij Kastro/Theologos

Op speciaal verzoek hier even een klein stukje over de mooie natuur van Thassos.
Vorige week zijn we met vrienden met de jeep de bergen in getrokken. Eerst heerlijk gepicknickt bij het meertje van Mariës onder het genot van een concert van vogelgeluiden en geitenbellen. En toen door naar Kastro, waar we de kerk en het knekelhuis hebben bezichtigd.
Omdat we toch in de buurt waren zijn we bij de watervallen langs gegaan, die liggen zo'n 4 km van Kastro vandaan (wat dus ook heel goed te lopen is). Omdat je helemaal beneden in de kloof bent, omgeven door platanen, waan je je in een andere wereld. En een rust!



Uiteindelijk hebben we de (droge) rivierbedding naar Limenaria gevolgd. Weer een heel andere wereld: enorme woeste rotspartijen. Heel indrukwekkend. Ik heb me dan ook voorgenomen om deze weg (na de zomer natuurlijk!) eens helemaal te gaan lopen naar Kastro. Dan moet Joop me natuurlijk wel in Kastro komen oppikken, want ook nog terug lopen...

woensdag 29 april 2009

Kleine update moestuin

Even opscheppen over de moestuin. Het begint er al aardig op te lijken en alles groeit goed. Misschien wel dankzij het matige voorjaar, want het regent regelmatig en er is dus geen brandende zon. Van de week heb ik de eerste spinazie geoogst. Wat een feest was dat! Helaas heb ik het in moeten vriezen, want (zoals dat zo vaak gaat hier) kwam er ineens weer iets tussen en gingen we pizza eten. Maar het zag er heel goed uit en rook ook heel vers. Wel even opletten, want bij het blancheren viste ik er nog 2 kleine slakjes uit. Ach, een kniesoor die daar op let :)


donderdag 23 april 2009

Van alles en nog wat

Aangezien het hier rondom de Pasen altijd nogal hectisch is, had ik niet veel tijd om te schrijven. Dus nu even een update van allerlei gebeurenissen van de laatste tijd.


Hier zie je hoe Monky helemaal is bijgedraaid. Moest ze vroeger niets van andere beesten hebben, nu heeft ze geleerd dat als ze ook nog kans wil maken bij me te zitten, ze Jota gewoon moet negeren en erbij moet kruipen. Ik moet zeggen: ik hield het niet lang vol zo met die twee, maar het was wel een plaatje waard.

We hebben ook nog gezinsuitbreiding gekregen! Twee katten erbij. Engelse dit keer (het wordt nog een internationaal gezelschap!) Bonnie en Clyde. Deze katten waren van Engelsen die weer geremigreerd zijn en de katten niet meteen hebben meegenomen. Ze verbleven in en om hun oude huis in Limenaria en iemand ging ze wel voeren, maar de arme beestjes leden duidelijk onder gebrek aan aandacht. Dus... ach wat geeft het. Enige probleem is dat ze wat schichtig zijn en ze erg aan de nieuwe situatie moeten wennen, dus we halen ze 's nachts binnen. Maar omdat ze langharig zijn geeft dat erg veel haarvlokken. Nou ja, nog even een weekje volhouden, dan moeten ze ook buiten blijven.

Clyde

Bonnie
En toen werd het natuurlijk ook nog Pasen. Op goede vrijdag de processie door het dorp gelopen, de pappas voorop. De nachtmis op zaterdag hebben we gemist omdat we die dag Joop's verjaardag hebben gevierd en we 's avonds afgeknoedeld waren. Volgend jaar maar weer.

Op zondag hebben we bij Lazaros en Fedra gegeten. De familie van Lazaros uit Drama was er ook en het werd erg gezellig.

Vergeet ik nog helemaal te vertellen dat we een nieuwe houtkachel hebben aangeschaft! De oude deed het nog wel goed hoor, maar we wilden toch iets mooiers en strakkers en Joop wilde meer vuur zien, m.a.w. een grotere ruit, dat is ook makkelijker om er grote stammen hout in te doen. Toevallig hadden andere Nederlanders hier op het eiland ook zo'n kachel en zo kwamen we op het idee. Uiteraard hebben we 'm gelijk gestookt. Kijk 's, mooi he!



En hier nog een toegift op Youtube: Jota en Kokki spelen samen.

donderdag 9 april 2009

Nieuwe woningen in de verhuur

Een wens is uitgekomen: we hebben nu ook een woning in Limenaria in de verhuur!

Zoals jullie weten bemiddelen we ook voor anderen in de verhuur van vakantieaccommodatie en dat begint al een aardige omvang te krijgen. Niet dat we groot willen worden (het moet wel leuk blijven!), maar het is wel goed om een beetje een gevarieerd aanbod te hebben. Dus nu we ook een woning en studio in Limenaria kunnen aanbieden zijn we erg blij.

Het gaat om een compleet ingerichte woning met 2 slaapkamers en een aparte studio voor max. 3 personen. En dat op 2 minuten afstand van het strand, vlakbij het centrum van Limenaria en toch rustig gelegen. Wat wil je nog meer?

Nieuwsgierig geworden? Kijk dan eens op onze website.

vrijdag 3 april 2009

Update tuin

Door de vele regen die we gehad hebben en daarna het mooie weer van de laatste dagen, schiet alles werkelijk de grond uit. Dus tijd om jullie even te vertellen hoe het er voor staat in de (moes)tuin. De spinazie en rucola komen al de grond uit. De uien vertonen al kleine sprietjes en de knoflook zit er aan te komen. Bij de staken komen natuurlijk bonen, maar daar heb ik nog niks kunnen ontwaren en op het veldje ervoor heeft Joop gisteren marouli (soort sla)uitgeplant. Het ziet er nog een beetje slap en treurig uit, maar dat gaat goed komen.

En dan dat gazonnetje! Toen er na 2 weken nog geen sprietje te zien was, gingen we de hoop een beetje opgeven. Maar waarschijnlijk door de stijging van de temperatuur ging het in 2 dagen tijd ineens heel hard. Het begint er nu dus op te lijken dat we volgende week al de eerste keer kunnen maaien. Maar het belangrijkste is wel dat we vanaf nu minder last hebben van stof of modder!
Sinds het gras gezaaid is, heeft Jota het maar zwaar. Die is natuurlijk gewend overal gewoon rond te rennen met haar speeltjes. Maar nu riep Joop steeds "M'n gras!!". Dat is dus binnenkort ook weer voorbij.

dinsdag 24 maart 2009

Zoover

Gisteren kregen we de verrassing van ons leven! Er kwam een email (in het engels) van iemand die ons adres wilde weten, want hij moest een pakje aan ons sturen. Emailadres @zoover.com. Jaja, we krijgen zoveel spam, daar trap ik niet zomaar in. Dus gemaild en gevraagd wat de bedoeling precies was. Blijken we een certificaat gewonnen te hebben bij Zoover, omdat we het best beoordeelde appartement in Limenaria zijn! OK, er worden nog 800 certificaten uitgereikt, maar toch. Het papier, in houder (jawel) wordt ons eind april toegestuurd. Dat kunnen we dus mooi in de studio neerzetten :-).

Dus als er nog lezers zijn die bij ons gelogeerd hebben en nog geen recensie op Zoover hebben gezet... het loont zich kennelijk.

(tenzij dit allemaal natuurlijk weer een wel zeeeeer goed uitgewerkte grap van Jan is)

donderdag 19 maart 2009

Zo zit het tegen, zo zit het mee

Gistermorgen wachtte Joop een niet zo leuke verrassing toen hij beneden kwam (gelukkig was hij het eerste op, hihi). De vaatwasser had het namelijk begeven en de keuken stond blank. Dus dat werd dweilen. Toen hebben we samen de vaatwasser leeggehoosd en de keukenplint gedemonteerd. Nou dat laatste hadden we dus nog nooit gedaan, en je wilt niet weten wat er allemaal voor troep onder de keukenkastjes lag. Die werklui hebben gewoon alles onder de kastjes gesodemieterd! En nu nog drijfnat ook natuurlijk. Eerst nog maar een bakkie koffie...

Later is Joop naar de winkel gegaan waar we de apparatuur gekocht hebben (gelukkig in Limenaria!), en die man kwam een uurtje later al langs. Hij kon ter plekke niet ontdekken wat het was, waarschijnlijk de pomp. Hij heeft de vaatwasser meegenomen naar de werkplaats en hij zou diezelfde of de volgende dag terugkomen. Daar waren wij natuurlijk een beetje sceptisch over. Dat zou wel weer daaaagen gaan duren. En een nieuwe pomp wat ging dat wel niet kosten?

We waren dan ook blij verrast toen de man gisteren om 18.30 uur weer bij ons voor de deur stond met een gerepareerde vaatwasser. En het mooiste was nog dat het binnen de garantie viel, dus we hoefden niets te betalen. We voelden ons echte bofferds.

dinsdag 17 maart 2009

De (moes)tuin

Nu het eindelijk een beetje lente aan het worden is (het is nog wel fris maar zonnig), wordt er buiten hard gewerkt door ons. Want dit jaar gaan we voor het eerst serieus beginnen aan de moestuin! Vorig jaar was het nog een beetje pionieren tussen de bedrijven door, maar dit jaar moet het echt wat worden. De voorbereidingen waren al wel getroffen: omheining (zodat Jota en de katten niet bewaterden), bemesting en onkruidvrij houden. Kijk, en nu ziet het er dus zo uit.


OK je ziet er nog niet veel aan, want het zit allemaal nog onder de grond. Maar reken maar dat, zodra ik groen zie, er nieuwe foto's verschijnen op deze weblog!

Ook heb ik vanaf het najaar overal stekjes verzameld  in de natuur of uit de tuinen van anderen. En hier zie je dan het resultaat. Een complete kraamkamer van rozen, agaven, geraniums en naamlozen.


Verder hebben we in de voortuin nog gras gezaaid (daar zie je ook nog niks van), want daar bleef de groenvoorziening een beetje achter en had wat hulp nodig. En het was eindelijk de goede tijd om citrusbomen te planten. Een sinaasappel- en een citroenboom. Ben wel benieuwd hoe lang het duurt voor ze eindelijk gaan bloeien.


En tenslotte het pronkstuk! Een eigengemaakte kweekbak. Ik wordt al een echte Griek: van  afval (al dan niet gevonden in de natuur, door anderen achteloos weggesmeten) iets nuttigs maken. Hierin staan de zaadjes te broeien, die ik in het najaar verzameld heb van planten langs de weg (en soms uit een tuin, mwah).


Ben benieuwd wat het allemaal wordt. Jullie ook? Wordt dus vervolgd...

zaterdag 14 maart 2009

Look-a-likes

Het wordt steeds leuker, deze weblog. Nu krijgt Jota ook al fanmail! Van de week kreeg ik een mailtje van iemand die de weblog had gelezen en foto's stuurde van haar hond, die heel veel op Jota lijkt. Het mooie is dat deze hond ook van Thassos afkomstig is en 2 jaar geleden naar Nederland is geëmigreerd. Kijk, hieronder zie je deze Robbedoes.


Een beetje langer haar, maar precies dezelfde snuit.
En je weet het hè, toeval bestaat niet. Twee dagen later krijg ik nog een mailtje van een mevrouw wiens dochter ook een hond heeft, die sterk op Jota lijkt. Ook iets langer haar en iets kortere pootjes zo te zien, maar verder...



Deze hond, Bipak genaamd, is een pup van een hond die andere Nederlanders uit de Balkan hebben meegenomen en die bleek zwanger.
Hier nog even een recente foto van Jota ter vergelijk.




Drie gelukkige honden, want zij hebben een goed tehuis gevonden.
Met dank aan de hondenbezitters, van wie ik toestemming kreeg om de foto's te plaatsen.

woensdag 4 maart 2009

Afscheid


Vandaag moeten we helaas afscheid nemen van Ben.

Ben, die wij leerden kennen als één van onze gasten, maar al gauw een vriend werd…

Ben, die spontaan een vlucht boekte toen Lazaros hulp nodig had met de olijven…

Ben, die in korte tijd de harten van vele Kalivioten veroverde…

Ben, wiens grote wens het was aan de ouzotafel te zitten tussen de Grieken…

Ben, die zo graag ooit op Thassos wilde wonen met wat kippen en misschien zelfs een ezel…

We zullen je vreselijk missen Ben.





donderdag 26 februari 2009

Chorta


Van de week zijn we eindelijk met Lazaros wilde chorta gaan plukken. Het stond al zo lang op het programma, maar het kwam er maar niet van. Chorta is een Griekse verzamelnaam voor alle eetbare, wilde "groen(t)en", zoals bijvoorbeeld paardesla. De truc is natuurlijk alleen te plukken wat ook eetbaar is en dat wilden we nu juist van Lazaros leren. Bovendien moet je een omheind stuk land hebben, want anders hebben de geiten en schapen allang het lekkers weggegraasd.


Twee Duitse vrienden waren ook wel geïnteresseerd en gingen dus ook mee. Het weer zat ook nog mee, het was weliswaar koud maar het zonnetje scheen. Het werd een leerzame en vooral gezellige middag, want daarna zijn we natuurlijk een ouzootje gaan drinken om weer warm te worden ;)



Links is Radikio en rechts Zochi

dinsdag 24 februari 2009

De lente komt er aan!

Je begrijpt het al, er is de laatste tijd niet veel bijzonders te melden. Maar dit vind ik zelf toch wel goed nieuws. Het ziet er naar uit dat na de maandenlange regenachtige winter eindelijk de lente in aantocht is. Oke, het is nog wel koud, maar de zon schijnt in een helderblauwe lucht en de voorspelling is alleen maar zonnig, met een langzaam stijgende temperatuur naar een graad of 14. En je weet, als het hier 14 graden is, de zon schijnt en er geen wind staat, dan kun je buiten zitten. Ook de vogels weten het kennelijk, want die zingen 's morgens dat het een lieve lust is.

En dat is precies wat we nodig hebben, want a.s. maandag is het Kathara Deftera, de eerste dag van de vasten en groot feest (ik zal daar later nog wel verslag van doen met foto's, beloofd!). Vorig jaar was het werkelijk warm die dag. Dat zit er nu niet in denk ik, maar zolang we maar lekker buiten kunnen zitten (al is het met jassen aan), dan gaat het feest in elk geval door.

Ik ben bang dat er 3 vrienden zijn die dit stukje met spijt lezen. Zij zijn zondag vertrokken na 10 dagen Thassos en hebben niet zulk mooi weer gehad. Sorry jongens, maar ik begin toch echt te geloven dat jullie steeds het slechte weer meebrengen...

dinsdag 10 februari 2009

Alkyonides Meres

Om niet alleen maar over het slechte weer te klagen, zal ik zo eerlijk zijn te melden dat het hier de afgelopen week heerlijk weer was. Zonnige dagen met 16-18 graden! De amandelbomen beginnen al te bloeien.


Deze relatief warme dagen in de winter noemen de Grieken Alkyonides Meres (de dagen van de ijsvogels). Dit vindt zijn oorsprong in de Griekse Mythologie. Alkyone verloor haar geliefde aan de zee en stortte zichzelf van een klif in zee omdat ook zij niet meer verder wilde leven. De goden hadden echter medelijden met haar en veranderden haar in een ijsvogel. Maar omdat deze zijn eieren in januari legt, zorgen de goden elke winter voor een rustige warme periode, zodat zij in alle rust een nest kan bouwen.
Helaas is deze periode van korte duur. De temperatuur is alweer dalende en voor volgend weekend wordt er winters weer verwacht. Maar genoten hebben we!

dinsdag 3 februari 2009

Dag lieve Casper

Alweer een triest bericht. Vanuit Nederland kreeg ik een telefoontje dat onze (ex) kat Casper helaas moest inslapen.
Toen wij naar Thassos verhuisden besloten we Casper niet mee te nemen. Want zelfs al in Nederland had hij 's zomers last van verbrande oortjes (daar groeide bijna geen haar), dus waren we bang dat dat hier alleen maar erger zou zijn. Gelukkig vond hij een goed tehuis bij vrienden van ons, waar hij alle ruimte had en schandelijk werd verwend. En van dat laatste konden wij zelf getuige zijn toen we vorige maand op bezoek waren. Hij had de beste plek, lekker warm bij de oven en kreeg de lekkerste hapjes tijdens de lunch.



Natuurlijk is het verdrietig, maar ik weet dat hij een lang en goed leven heeft gehad en ik ben blij dat ik hem in januari nog heb kunnen zien en knuffelen.

vrijdag 23 januari 2009

Recent weerbericht

Om te bewijzen dat ik niet overdrijf wat het weer betreft, zijn we er vanmiddag even op uit geweest voor een fotosessie. Het was even droog, dus we namen het er snel van.
Klik op de foto's voor een grotere weergave.

Om te beginnen onze tuin, die ziet er na dagen regen dus zo uit. Voorlopig hoeven we niet te sproeien.


Op de brug in Limenaria ziet het er zo uit. Aan de ene kant zie je het bruine water vanaf de bergen komen, en aan de andere kant stroomt het de zee in. Je kunt je voorstellen wat voor kleur de zee heeft. Voorlopig even niet zwemmen dus ;)







Hier een kleine impressie van de toestand aan het strand van Limenaria, Metallia Beach en de haven.









En Kalivia verlaten over de binnenweg naar Skala Marion wordt ook een hachelijke zaak. Ik heb deze rivier alleen maar 's zomers na een donderbui zo vol zien staan. 's Winters staat er hooguit een stroompje (smelt)water in. Moet je nu eens zien. En sommigen wagen het er nog op ook.





Ondertussen zitten we weer lekker warm binnen met een glaasje wijn. En het regent weer...