Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


donderdag 26 februari 2009

Chorta


Van de week zijn we eindelijk met Lazaros wilde chorta gaan plukken. Het stond al zo lang op het programma, maar het kwam er maar niet van. Chorta is een Griekse verzamelnaam voor alle eetbare, wilde "groen(t)en", zoals bijvoorbeeld paardesla. De truc is natuurlijk alleen te plukken wat ook eetbaar is en dat wilden we nu juist van Lazaros leren. Bovendien moet je een omheind stuk land hebben, want anders hebben de geiten en schapen allang het lekkers weggegraasd.


Twee Duitse vrienden waren ook wel geïnteresseerd en gingen dus ook mee. Het weer zat ook nog mee, het was weliswaar koud maar het zonnetje scheen. Het werd een leerzame en vooral gezellige middag, want daarna zijn we natuurlijk een ouzootje gaan drinken om weer warm te worden ;)



Links is Radikio en rechts Zochi

dinsdag 24 februari 2009

De lente komt er aan!

Je begrijpt het al, er is de laatste tijd niet veel bijzonders te melden. Maar dit vind ik zelf toch wel goed nieuws. Het ziet er naar uit dat na de maandenlange regenachtige winter eindelijk de lente in aantocht is. Oke, het is nog wel koud, maar de zon schijnt in een helderblauwe lucht en de voorspelling is alleen maar zonnig, met een langzaam stijgende temperatuur naar een graad of 14. En je weet, als het hier 14 graden is, de zon schijnt en er geen wind staat, dan kun je buiten zitten. Ook de vogels weten het kennelijk, want die zingen 's morgens dat het een lieve lust is.

En dat is precies wat we nodig hebben, want a.s. maandag is het Kathara Deftera, de eerste dag van de vasten en groot feest (ik zal daar later nog wel verslag van doen met foto's, beloofd!). Vorig jaar was het werkelijk warm die dag. Dat zit er nu niet in denk ik, maar zolang we maar lekker buiten kunnen zitten (al is het met jassen aan), dan gaat het feest in elk geval door.

Ik ben bang dat er 3 vrienden zijn die dit stukje met spijt lezen. Zij zijn zondag vertrokken na 10 dagen Thassos en hebben niet zulk mooi weer gehad. Sorry jongens, maar ik begin toch echt te geloven dat jullie steeds het slechte weer meebrengen...

dinsdag 10 februari 2009

Alkyonides Meres

Om niet alleen maar over het slechte weer te klagen, zal ik zo eerlijk zijn te melden dat het hier de afgelopen week heerlijk weer was. Zonnige dagen met 16-18 graden! De amandelbomen beginnen al te bloeien.


Deze relatief warme dagen in de winter noemen de Grieken Alkyonides Meres (de dagen van de ijsvogels). Dit vindt zijn oorsprong in de Griekse Mythologie. Alkyone verloor haar geliefde aan de zee en stortte zichzelf van een klif in zee omdat ook zij niet meer verder wilde leven. De goden hadden echter medelijden met haar en veranderden haar in een ijsvogel. Maar omdat deze zijn eieren in januari legt, zorgen de goden elke winter voor een rustige warme periode, zodat zij in alle rust een nest kan bouwen.
Helaas is deze periode van korte duur. De temperatuur is alweer dalende en voor volgend weekend wordt er winters weer verwacht. Maar genoten hebben we!

dinsdag 3 februari 2009

Dag lieve Casper

Alweer een triest bericht. Vanuit Nederland kreeg ik een telefoontje dat onze (ex) kat Casper helaas moest inslapen.
Toen wij naar Thassos verhuisden besloten we Casper niet mee te nemen. Want zelfs al in Nederland had hij 's zomers last van verbrande oortjes (daar groeide bijna geen haar), dus waren we bang dat dat hier alleen maar erger zou zijn. Gelukkig vond hij een goed tehuis bij vrienden van ons, waar hij alle ruimte had en schandelijk werd verwend. En van dat laatste konden wij zelf getuige zijn toen we vorige maand op bezoek waren. Hij had de beste plek, lekker warm bij de oven en kreeg de lekkerste hapjes tijdens de lunch.



Natuurlijk is het verdrietig, maar ik weet dat hij een lang en goed leven heeft gehad en ik ben blij dat ik hem in januari nog heb kunnen zien en knuffelen.