Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


woensdag 27 mei 2009

Lazaros

Velen van jullie vragen regelmatig hoe het met Lazaros gaat. Ik meld niet alles over hem op mijn weblog, want het zijn natuurlijk niet altijd vrolijke berichten. Maar nu heb ik toch wel iets positiefs te melden.

Doordat zijn nieren ook niet helemaal in orde waren, konden de artsen niet beginnen met een chemokuur. Maar een paar weken terug waren de waarden tot een aanvaardbaar niveau gedaald en zijn ze begonnen met de kuur. Daarvoor moest hij naar Thessaloniki en Joop heeft hem de eerste keer heen en weer gereden. Lazaros wilde wel zelf rijden, maar dat vonden wij geen goed idee. Afgelopen maandag heeft hij zijn derde kuur gehad en hij is een stuk opgeknapt. Dat klinkt misschien gek, ook voor ons, want ik weet niet beter of je wordt beroerd van de chemo. Maar ik denk dat het vooral een geestelijke oppepper voor hem is, dat er nu eindelijk wat gebeurt. Hoe dan ook, hij heeft nu veel minder pijn, slaapt dus beter en is een stuk vrolijker. Je kunt wel zien dat hij soms erg moe is, maar zijn ogen hebben weer die twinkel terug! Dus of het de chemo is die zijn werk doet of de geestelijke kracht die hij er uit put... het doet er niet toe. Belangrijkste is dat hij weer helemaal de oude wordt. En wordt hij later toch nog naar van de bijwerkingen, dan zullen wij hem ook daarin bijstaan.

maandag 18 mei 2009

Natuurgeweld

Gisteravond waren we getuige van een machtig natuurgeweld. Om een uur of 19.30 zagen we het al donker worden boven zee. En aangezien het vrij broeierig was geweest overdag, verwachtten we wel een buitje. Dus zouden we op tijd gaan bbq'en, het kwam allemaal goed.

Ondertussen werd het 21.00 uur en het vlees was gebraden, we waren bijna klaar met eten. Doordat het al bijna donker was, zagen we niet dat er grote donderwolken aan kwamen. Het begon een beetje te bliksemen en in de verte te rommelen. De eerste spetters vielen en dus hebben we de bbq veilig gesteld. Binnen 10 minuten brak de hel los! Hevige windvlagen en stortregen. We konden niet op het terras blijven zitten maar moesten alles in allerijl naar binnen brengen. Toen barstte ook het onweer in volle hevigheid los. Het bliksemde onophoudelijk en overal rondom ons heen. En een knetterende donderslagen! Jota sprong een paar keer uit haar mand van schrik. Ik heb nog nooit zoiets gehoord en gezien. Wel heel indrukwekkend hoor. Dit alles heeft 3 uur lang geduurd in volle sterkte. Je begrijpt dat ik niet veel heb geslapen vannacht...

zondag 17 mei 2009

Waterval bij Kastro/Theologos

Op speciaal verzoek hier even een klein stukje over de mooie natuur van Thassos.
Vorige week zijn we met vrienden met de jeep de bergen in getrokken. Eerst heerlijk gepicknickt bij het meertje van Mariës onder het genot van een concert van vogelgeluiden en geitenbellen. En toen door naar Kastro, waar we de kerk en het knekelhuis hebben bezichtigd.
Omdat we toch in de buurt waren zijn we bij de watervallen langs gegaan, die liggen zo'n 4 km van Kastro vandaan (wat dus ook heel goed te lopen is). Omdat je helemaal beneden in de kloof bent, omgeven door platanen, waan je je in een andere wereld. En een rust!



Uiteindelijk hebben we de (droge) rivierbedding naar Limenaria gevolgd. Weer een heel andere wereld: enorme woeste rotspartijen. Heel indrukwekkend. Ik heb me dan ook voorgenomen om deze weg (na de zomer natuurlijk!) eens helemaal te gaan lopen naar Kastro. Dan moet Joop me natuurlijk wel in Kastro komen oppikken, want ook nog terug lopen...