Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


zaterdag 19 september 2009

De gevolgen van Asteri

Een paar dagen nadat we Asteri hadden opgenomen in ons "gezin" kreeg ik een mailtje van de vrouw die hem gevonden had. Ze was naar de huisarts geweest, want ze had muggenbulten (dacht ze) die steeds groter werden. Het bleek een schimmelinfectie, die overgedragen wordt door dieren. Microsporum Canis oftewel ringworm. Tja er kon maar één schuldige zijn: Asteri!
Nou had zij wel erg lijfelijk contact met het katje gehad, want 's morgen kroop hij in haar bed... Dus wij maakten ons niet erg zorgen, vooral ook omdat de vacht van Asteri er steeds beter uit ging zien, dus die was aan de beterende hand. En wij steeds goed onze handen wassen, geen probleem.


Totdat Dorus verschijnselen ging vertonen. En ernstig ook! De arme kat wordt in no-time kaal en schilferig en ziet er niet uit. Echt een schurftig mormel (aaaahhh). Dus Joop toch maar even naar de dierenarts en inderdaad ringworm. Normaal geneest de kat door het eigen immuunsysteem, maar om het proces te versnellen kreeg hij een recept voor een speciale shampoo mee en daar moeten we ze dan elke 4 dagen mee insponzen. Overigens hoefde er niet betaald te worden voor het consult; dat was slechts advies. Kijk, dat is ook weer Griekenland! Verder smeren we met Daktarin waar we kunnen, hopen dat de andere beesten het niet krijgen en controleren we vooral onszelf op rode vlekjes. Jaja, dieren opvangen valt niet mee, maar het hoort er allemaal bij.

Kijk, want dit soort plaatjes maakt het dan weer helemaal goed.



Voor de goede orde: Jota mag niet op de stoel... ;)

dinsdag 8 september 2009

Eindelijk regen

Eindelijk regent het toch ook hier in Limenaria en Kalivia! Eergisteren was het al bewolkt en 's avonds spetterde het wat. Maar vanmorgen om 7 uur werd ik wakker van het geluid van de regen. En het regent nog steeds. En wat belangrijker is, het is goede regen.

Dat moet ik misschien even uitleggen. Het heeft hier al 3 maanden niet geregend en met de kleiachtige grondsoort die we hier hebben, is de aarde dus een hardgebakken koek in de zon. Als het nu zou gaan hozen, dan spoelt het water alleen maar naar zee, zonder dat het ook maar de kans krijgt om in de aarde te dringen. Maar het begon gelukkig heel zachtjes tot een uur of 10 te regenen. Toen hield het een uurtje op en dus kon alles goed in de grond zakken. Nu valt het weer gestaag naar beneden, zonder noemenswaardige wind. Ideaal dus.

Een beetje pech voor de toeristen, maar ik weet zeker dat er heel wat olijfboertjes opgelucht ademhalen. Sommigen reden af en aan met watertanks op hun pickups om het leed toch maar wat te verlichten. De meeste olijfbomen echter hadden zielige verschrompelde vruchtjes hangen. Met deze regen kan de oogst gered zijn. Nog mooier zou het zijn als het over 2-3 weken nog een keer goed regent. Maar dan wel graag 's nachts...

dinsdag 1 september 2009

Een nieuwe ster*

Rare titel, maar waar. Ik zal het uitleggen. Een Duitse kennis uit het dorp had een heel jong, miserabel katje gevonden. Hij zat helemaal onder de beetwonden en had bijna geen haar. Gedurende haar vakantie heeft ze het beestje behoorlijk op weten te kalefateren en springt het weer vrolijk rond. Maar, je voelt het al, de vakantie is om en ze gaat weer naar Duitsland. Wat moet er dan van het katje worden? Die is nog veel te klein om voor zichzelf te zorgen. Dus... hebben wij hem een nieuw thuis geboden.
Het is een lelijk scharminkeltje en duidelijk getraumatiseerd, want in het begin schrok hij overal van. Vooral van Jota (waarschijnlijk is hij door een hond te pakken genomen). Maar nu, na slechts 2 dagen, is het al een echte springkip en speelt ie met Dorus, die nu wel een volwassen kat lijkt naast die kleine, en verdraagt Jota al veel beter.
Maar hoezo dan ster? Wel, de Duitse heeft hem Asteri genoemd, wat Grieks is voor ster.


We hebben nu totaal 6 katten en gelukkig hebben ze de ruimte. Maar we hebben nu wel een kattenstop afgekondigd voor het de spuigaten uit gaat lopen!