Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


maandag 28 november 2011

Weer een kat minder

Vanmorgen vond ik tot mijn grote schrik kat Amy dood onderaan de trap in de tuin. Geen idee waar ze aan is overleden... In elk geval weten we deze keer definitief dat ze dood is. Vele katten zijn al verdwenen zonder dat we weten wat er is gebeurd.
Dat Griekenland over het algemeen geen paradijs is voor dieren wist ik wel. Maar tot op heden is het nog niet gelukt een kat langer dan 3 jaar bij ons te hebben. Ik heb eens geteld: in de 4 jaar dat we hier nu wonen hebben we 13 katten gehad (incl. de 2 die we meenamen uit Nederland) waarvan we er nog maar 4 hebben (6 zijn verdwenen, 2 hebben we dood gevonden en 1 is er geëmigreerd naar Oostenrijk). Van die 4 zijn er 2 die we vorig jaar hebben opgenomen en 1 van deze zomer. De langstlevende van 3 jaar, Asteri, hebben we ook nog.
De enige troost blijft dat we ze in elk geval een goed leven hebben kunnen geven.

zondag 27 november 2011

Het zit er op!

De laatste loodjes wogen erg zwaar maar eindelijk zit het er op. De olijven zijn geplukt en ik kan mijn lijf weer rust gunnen. Op het laatst was duidelijk te merken dat ik ook geen 18 meer ben ;)
Om een idee te geven: we hebben totaal 83 bomen geplukt, 75 kratten met olijven gevuld en 1.670 kilo bij de fabriek gewogen. Best iets om trots op te zijn. Maar eerlijk is eerlijk, zonder alle hulp waren we nu nog bezig geweest. Dus bij deze wil ik iedereen nog eens heel hartelijk bedanken voor zijn bijdrage!


Aangezien we niet elk jaar op zoveel hulp kunnen rekenen, overwegen we nu om gezamenlijk een machine aan te schaffen zodat het werk iets lichter wordt en het sneller gaat. Wel een hele uitgave, maar naar verluidt is de olieopbrengst dit jaar zo'n 17% dus de verkoop van de olie wordt waarschijnlijk direct weer geïnvesteerd. Het betekent natuurlijk wel dat we de komende jaren moeten blijven plukken, anders is het zonde van het geld.

Al te veel rust gunnen we onszelf trouwens niet, want er staat al weer een houtsprokkeldag met onze vrienden op het programma. Op de laatste plukdag waren we namelijk vrij vroeg klaar en er lag veel hout daar in de buurt. Binnen een uur hadden we met z'n vieren 6 kratten hout verzameld, gezaagd en wel. Behalve afgewaaide takken, niet meer in gebruik zijnde omheiningspaaltjes e.d., is er ook nog veel olijvenhout te vinden. De Grieken snoeien tijdens de oogst meestal ook gelijk hun bomen. De dikke stukken nemen ze mee voor de haard, maar de takken laten ze liggen. En vaak zitten daar best nog behoorlijk dikke takken bij. En niets brandt beter dan olijvenhout. Zonde! Toch? En zo blijven we lekker bezig.

woensdag 16 november 2011

Olijventijd

We zitten midden in de olijvenoogst en hebben eigenlijk nergens anders tijd voor. Er ligt een berg was te wachten, in huis hoopt het vuil zich op en de honden moeten het zonder wandelingen stellen, want als we 's middags klaar zijn willen we alleen nog maar een hete douche en hangen op de bank. In de loop der jaren is het aantal te plukken bomen alleen maar groter geworden. Begonnen we met het helpen van onze vriend Lazaros plus onze eigen bomen, inmiddels doen we het samen met Engelse vrienden en zijn daar de bomen van een vriend en van onze buren bij gekomen. Dit jaar wil Faidra niet meer al haar bomen zelf plukken, dus mogen wij dat doen voor 50% van de opbrengst. Al met al een hele klus en we voelen ons net olijvenboertjes. Inmiddels hebben we al meer dan 1.200 kg geplukt. Nou ja, "we"... we hebben dit jaar heel veel hulp van vrienden en zonder hun waren we nog lang zo ver niet geweest. Maar niet alleen daar om. Het is gewoon ook veeeeel gezelliger om het met een grote groep te doen. En we houden elke dag vrij vroeg op. Na de lunch maken we de boom af waar we aan bezig zijn en ontdoen de geplukte olijven van de laatste blaadjes en dan kappen we er mee. Uiteindelijk zijn we ook de jongste niet meer en de volgende dag moeten we er weer tegenaan.
Gisteren hebben we met 9 man de 8 bomen van de buurman gedaan en waren we dus heel snel klaar. We zijn lekker met z'n allen naar het dorp gegaan voor een ouzo-meze. Het moet wel leuk blijven toch?

zondag 6 november 2011

Voorbereiding op de olijvenpluk

Morgen is het weer zover en gaan we beginnen aan de olijvenpluk.Samen met onze Engelse vrienden hebben we voor ons vieren zo'n 30 bomen te doen en daarnaast doen we ook de bomen van Faidra op 50/50-basis. De komende weken zijn we dus hard aan 't werk. Maar het goede nieuws is dat we veel hulp krijgen. Ten eerste gaan we morgen al met 4 paar extra handen aan de slag: ik heb onze Nederlandse vrienden, die voor de eerste keer hier zijn tijdens de olijvenoogst, overgehaald een dagje te helpen om mee te maken hoe dat nou is :). Als eerste gaan we een aantal bomen van Faidra doen en nu gaat het misschien lukken dat in één dag af te krijgen.
Maar daarnaast komen er ook nog Engelse vrienden (die zelf ook 1 boom hebben) die vast wel 1 of 2 dagen willen helpen, krijgen we gasten die de olijvenpluk willen meemaken en komen er Nederlandse vrienden over. Vele handen maken licht werk én het is natuurlijk veel gezelliger. Als het allemaal meezit kunnen we dus ook anderen nog helpen. Stelios had al gevraagd of we hem een dagje wilden helpen; hij moet het alleen met zijn ouders doen en die zijn ook niet meer de jongsten.
Dat betekent natuurlijk ook dat er een en ander moet worden voorbereid. Vorige week heb ik al een net zitten herstellen. We hadden dat vorig jaar onderweg gevonden en meegenomen (tja, anders doet een ander het nietwaar?). Gezien het aantal (grote) gaten dat er in bleek te zitten, kan het ook goed zijn dat het net is gedumpt. Maar een nieuw net is duur, dus heb ik een hele middag de gaten zitten dichtnaaien.

Veel hulp betekent natuurlijk ook vele monden te voeden. Vaak grillen we tussen de middag, maar elke dag is dat ook niet leuk meer dus heb ik vandaag in de keuken gestaan om een voorraadje Gigantes (grote bonen uit de oven) en Keftedes (gehaktballetjes) voor in de vriezer klaar te maken. Bij harde lichamelijke arbeid gaat een stevige hap er wel in.



En nu ga ik lekker met een wijntje op de bank. Morgenavond zal ik me wel heeeel anders voelen!

dinsdag 1 november 2011

Tuinontwerp

Eindelijk is het plan dat ik al jaren in mijn hoofd heb uitgevoerd. Het kwam er maar niet van omdat Joop het eigenlijk niks vond, dus hij was er moeilijk toe te zetten. Om de vuurplaats die we in de tuin hebben moest een ring van marmer komen. Hij kan dat soort dingen ook niet zo goed visualiseren als ik.

Maar vorig jaar hadden we Duitse gasten van het plan verteld en die kwamen dit jaar weer. Tja, plan nog niet uitgevoerd en daar werd Joop op aangesproken (haha). Toen we met hen een jeeptour gingen maken, werd er onderweg direct afvalmarmer ingeladen. En dat gaf hem het extra duwtje dat hij nodig had.

Daarbij kwam nog dat we hadden bedacht dat er twee bloembedden moesten komen. Die zouden dan afgebakend worden met grote keien van het strand op een fundament van 20 cm diep. Niet omdat die keien nou zo zwaar zijn, maar om de wortels van het gras tegen te houden.
Twee weken geleden zijn we met de bloembedden begonnen. Gelukkig had het toen net geregend dus was het redelijk makkelijk om de geulen te graven. Toen een cementje maken voor de fundering en metselen maar. We hebben gelijk maar om de vuurplaats net zo'n ring met keien gemetseld om er een beetje een eenheid van te maken. Het ziet er al gelijk beter uit.


    

Voor het leggen en metselen van de marmerstukken rondom had Joop maar de hulp van een vriend ingeroepen, anders werd het helemaal een eindeloze klus. In een dag hebben die kanjers alles gelegd en de volgende 2 dagen heeft Joop het nog ingevoegd.



Is het geen plaatje? De planten in de bloembedden moet je er even bij denken, maar de tuin heeft gelijk meer smoel gekregen, precies zoals ik het me had voorgesteld. Ook de urn die we van de zomer hebben uitgegraven heeft een plekje gekregen.
Nu alleen nog de bloembedden gras- en onkruidvrij maken...