Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


maandag 31 december 2012

Terugblik

Zomaar wat mooie momenten uit 2012...





Ik wens iedereen vele mooie momenten in 2013. 
Maak er wat moois van!


vrijdag 21 december 2012

Drama

Na het harde werken tijdens de olijvenoogst was er maar weinig voor nodig om de aanwezigheid van goede vrienden aan te grijpen om zelf ook een beetje vakantie te houden.
We zijn dus regelmatig in het kafeneion of een taverna te vinden om te relaxen en gezellig met elkaar bij te kletsen.
Gisteren stond er een tripje naar Drama op het programma want daar zou een heuse kerstmarkt zijn en bovendien op donderdag markt. Gelukkig hield de wind zich een dagje koest en kwam zelfs het zonnetje voorzichtig door.
De nacht ervoor had het geregend en lag er sneeuw op de berg (800 m) bij ons achter. Rijdend naar Limenas konden we genieten van de fraaie met sneeuw bedekte bergtoppen.


Aangekomen in Drama hebben we, na een bakkie koffie, eerst de markt verkend. De conclusie was dat de markt van Xanthi meer te bieden had, maar misschien is het aanbod onder druk van de crisis wat soberder geworden. In elk geval heb ik toch een leuke jas gescoord en 2 paar laarsjes (voor weinig ;).
Na een lekkere kop warme chocolademelk met hazelnootsmaak (Mmmm!) waren we weer wat opgewarmd om de kerstmarkt te verkennen. Het zag er echt heel gezellig uit met allemaal kleine huisjes waarin spulletjes werden verkocht en ook de glühwein ontbrak niet. Ons was al verteld dat het vooral 's avonds met alle lichtjes erg mooi was. Dat konden we ons zeker voorstellen, maar helaas gaat de laatste ferry om 19.00 u en dus zat dat er niet in.




Maar het klapstuk van ons bezoek aan Drama was toch wel de vondst van een winkel met échte vleeswaren. Ooooh, ik stond daar likkebaardend in die winkel. We mochten van alles proberen en ik ging dan ook met 3 verschillende soorten van 2 ons naar huis. OK, het was niet goedkoop, maar wat zullen we smullen! Joop heeft net broodjes gehaald voor tussen de middag en de rest gaat de vriezer in. Jammer dat Drama niet naast de deur is...


vrijdag 30 november 2012

Het zit er weer op

Niet te geloven, morgen is het december en vandaag zaten we nog heerlijk tot laat in het zonnetje met zo'n 21 graden. Daarvoor hebben we gisteren wel eerst een zuiderstorm moeten doorstaan met flink wat regen, maar het veegt de lucht lekker schoon.
Die storm kwam niks te vroeg, want de dag ervoor waren we net klaar met de olijvenoogst. Hoewel we nog even moeten wachten wat het percentage opbrengst aan olie is, kunnen we stellen dat het een heel goed jaar was qua kilo's. Dit jaar had Faidra zelf mensen geregeld om haar bomen te doen, en daar waren we niet rouwig om. Inmiddels plukt ons team (we doen het met 2 vrienden) heel wat bomen van vrienden en buren en dat is meer dan genoeg. Zeker wanneer je bedenkt dat we dit jaar geen hulp hadden zoals voorgaande jaren en hoewel we heus wel lol hebben met z'n vieren, duurt het best lang en is het met velen gewoon een stuk gezelliger.



Uiteindelijk kamden we 44 bomen in 13 (werk)dagen, vulden we 64 kratten en wogen we 1.665 kilo! Niet slecht voor die Ξένοι ;)
Eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat we korte dagen maakten met voldoende rust tussendoor. Maar ja het moet wel leuk blijven en we zijn ook de jongsten niet meer!
Bovendien vergen de olijfbomen het hele jaar door werk. De bomen van de buren bijvoorbeeld zijn totaal verwaarloosd. In het voorjaar moet daar dus danig gesnoeid worden. Dat geeft een betere oogst maar vooral ook makkelijker te kammen takken. Verder hebben ze mest nodig en water, maar ook moeten de netten weer schoon gemaakt worden en de gaten gedicht. Genoeg te doen dus.

woensdag 7 november 2012

Vroeg op

Vanmorgen werd ik om 6:30u wakker van een hoop geblaf van de honden. Ook roepen van boven hielp niets, dus ik er uit. Staan er 2 honden voor het hek, geen wonder dat die van mij uit hun dak gingen. Eentje nam gelijk de benen. Die kende ik wel, een charpei hier uit het dorp die steeds uitbreekt. De ander, een vrij groot beest, bleef gewoon roerloos staan. Hij was vel over been en eerst dacht ik dat hij ook blind was. Maar toen ik mijn hand optilde om 'm te aaien, kromp hij helemaal in elkaar. Duidelijk veel slaag gehad dus. Hij had nog een stukje ketting aan z'n halsband hangen en daaraan leidde ik hem voorzichtig naar het landje dat ik voor de zwervers gebruik. Dat duurde een tijdje want hij liep heel moeilijk en een beetje wankel. Na wat eten en drinken kroop hij gelijk in de iglohut en de paar keer dat ik ben wezen kijken lag hij steeds te slapen. Het arme beest was waarschijnlijk doodop, ik heb hem maar met rust gelaten en ga pas morgen met hem naar de dierenarts. Ik heb hem Barry gedoopt.


Het is niet te begrijpen hoe mensen dit een hond kunnen aandoen. Er zit geen greintje kwaad in, waarom moet ie dan geslagen worden?

Sinds een paar dagen breng ik ook een hond die bij ons boven in de heuvels zit steeds voer. Ook vel over been en opgesloten in een kooi te midden van z'n eigen stront. De foto's zal ik jullie besparen. Ik moet nog uitzoeken van wie deze hond is en kijken of ik hem kan bewegen hem elke dag te voeren in plaats van een keer per week.

En dan is daar nog Alba. Een wit/lichtbruine herdermix die enige tijd geleden in Potos rondliep, toen in Limenaria werd gesignaleerd en op 20 oktober hier in Kalivia zwierf. Joop is hem gaan zoeken en toen hebben we haar (het bleek een teefje te zijn) op het landje gestald. Ze was niet ondervoed maar zat onder de vlooien en bleek ook schurft te hebben. Daar wordt ze nu voor behandeld. Ook zijn haar oren op slordige wijze gecoupeerd, afgeknipt lijkt het wel. Waarschijnlijk is ze nog geen jaar oud. Helaas bleek ze vreselijk te keer te gaan, ze huilt meer dan ze blaft, en uit angst dat de buurt gaat klagen zagen we ons gedwongen om haar bij ons in de tuin te nemen en dat ging beter. Ze heeft een hardnekkige parasiet te pakken, maar het lijkt er op dat het nu wat beter gaat.


Het is een leuk beest dat nog wel het een en ander moet leren. Iemand zin in een uitdaging???




maandag 29 oktober 2012

Wintertijd

Afgelopen weekend is de wintertijd weer ingegaan. Wintertijd en zomertijd... Een rare instelling, uitgevonden door de mens. Proberen we zo toch de natuur een beetje naar onze hand te zetten? Ik vind het in elk geval een rare instelling en ben blij dat de tijd weer 'normaal' is. Nu is het ochtendgloren weer mijn natuurlijke wekker.

Tegelijk met het terugzetten van de klok is hier ook het weer omgeslagen. Het was een lange zomer, met in oktober nog temperaturen van 25+. We hebben wel een jaar meegemaakt dat eind oktober de eerste sneeuw al op de bergen lag! Maar nu schommelt de temperatuur nog rond de 20 graden dankzij de zuidenwind/storm, hangt er een grauw en grijze bewolking en is gisternacht eindelijk de langverwachte regen gevallen. Hopelijk nog net op tijd voor de olijven, al zijn vele er door de storm (en voorafgaande droogte) al afgevallen.
Perfect weer dus voor het voorbereiden op de olijventijd. Er staan 2 geurende cakes in de oven voor bij de koffiepauzes en morgen ga ik een voorraad keftedes maken voor de lunch, want tijdens de oogstdagen heb ik daar echt geen puf voor. Natuurlijk grillen we ook tijdens het oogsten, maar om dat nu elke dag te doen, wordt ook een beetje eentonig.
Toch hoop ik dat het, na de nodige regen, van de week weer een beetje opknapt, want de groentetuin moet nog leeggehaald en onkruidvrij worden gemaakt. Door de droogte was de grond keihard en was er geen beginnen aan. Nu is de aarde lekker zompig en goed te doorspitten.
Kortom, nog genoeg te doen dus voordat de olijvenoogst begint.

zondag 14 oktober 2012

Het blijft een dolle beestenboel hier

Afgelopen maandag is Speedy naar Duitsland vertrokken en na een paar dagen bij zijn pleegouders is hij daar vrijdag opgehaald door zijn nieuwe familie. Die zijn helemaal blij met hem en belden ons zelfs zaterdag op om over hem te vertellen. Ze vinden hem heel lief en hij mag zelfs bij het zoontje op bed slapen. Een beter tehuis had ik niet voor hem kunnen wensen.
Nu Speedy weg was, mocht Bobby ook bij ons naar binnen. Eerst liep hij een beetje onwennig rond en wilde al snel weer naar buiten. Maar de volgende dag glipte hij telkens mee naar binnen als ik in en uit liep, en al gauw had hij door dat het heerlijk vertoeven was in de hondenmand. Hij probeerde gelijk ook even de bank uit dus moest ik hem duidelijk maken dat dat niet de bedoeling was. Het is een slimme hond want hij heeft het niet meer gedaan en hij heeft ook al "zit" geleerd. Volgende project is "blijf" want als we met de auto in en uit rijden wil hij er nog vandoor.
Ook hebben we er weer 3 katjes bij (of eigenlijk 4, maar hierover verderop meer). Twee rode pluizebolletjes van een week of 7 en een zwart/wit katertje.
De haarballetjes logeren hier alleen maar een paar weekjes tot ze naar hun nieuwe familie gaan, die eerst even vakantie vieren. Het oudere katertje mag hier blijven. We noemen hem Felix.



Het andere cypertje op mijn schoot is niet Soupa. Helaas heb ik Soupa niet lang geleden dood in de tuin gevonden. Hij lag vlak bij de ingang met een bebloed bekje. Ik vermoed dat hij is aangereden en nog de tuin in heeft kunnen kruipen. Dat is het probleem met katjes die geen angst kennen...
Maar wie is deze look-a-like dan? Op 1 oktober  kreeg ik een email van een Duitse mevrouw die op vakantie was geweest op Thassos en op een strandje in de buurt van Limenas een eenzaam katje had gevoerd. Zij moest natuurlijk op een gegeven moment naar huis en het nabijgelegen hotel zou niet veel later voor de winter sluiten. Ze voelde zich zo betrokken bij dit katje dat ze hem graag wilde helpen. Via via en Google kwam ze bij mij terecht. Nou ben ik van mening dat je niet alle katjes kunt redden en soms moet accepteren dat de zwakken het niet redden. Hoe hard dat ook is. Maar aangezien we toch naar Limenas moesten, zijn we toch maar even op het bewuste strandje gaan kijken. En ja hoor, daar zat de stakker nog steeds onder het door haar aangeduide bosje. We hebben hem meegenomen naar huis en daar eerst maar eens goed te eten gegeven. Toen snel wat foto's naar zijn 'adoptiemoeder' gestuurd. Die was helemaal blij en heeft spontaan een gul bedrag aan mij overgemaakt voor de kosten en toekomstige castratie. Toen ze hoorde wat wij verder voor de dieren proberen te doen, zegde zij toe ons ook in de toekomst te blijven steunen. Ze heeft hem overigens Henry genoemd.
Vorige week kwamen Duitse vrienden ook nog eens aan met 2 grote zakken hondenvoer als bijdrage in de kosten.

Positieve ontwikkelingen die mij steeds meer duwen naar het oprichten van een officiële organisatie. Iets om mij deze winter eens goed in te gaan verdiepen.

zondag 30 september 2012

Even er tussenuit

Afgelopen dagen zijn we even een nachtje naar Xanthi geweest. Daar was de 28e namelijk een concert van Charis Alexiou en daar moesten we natuurlijk heen. Het was hier de laatste weken zo hectisch, dat dit zeer gelegen kwam. Even weg van alles.
Via onze "vakantieburen" uit Xanthi hebben we kaartjes geregeld. Ik vraag me echt af hoe artiesten hier hun geld verdienen... een kaartje kostte maar € 15!! We moesten natuurlijk wel overnachten maar dan nog is het goedkoper dan in Nederland.
Afijn, we maakten er een gezellig uitstapje van met Engelse vrienden en hebben eerst uitgebreid geluncht in Xanthi bij Fanarakia. We hadden gepland ook nog de oude stad te bekijken, maar het weer besliste anders: het was 32 graden! Ook terug lopen naar ons hotel zat er niet in met die volle buikjes dus hebben we maar een taxi genomen. Na een dutje en nog maar een drankje gingen we op weg naar de basketbalarena ongeveer een kilometer lopen. Het was goed dat we op tijd gegaan waren, want we hadden prachtige plaatsen bemachtigd, midden voor het podium op rij 5. Het was wel afzien omdat het bloedheet was in de zaal, maar dat was gauw vergeten toen het concert eenmaal begon. Charis trad op samen met Dimitra Galani, mij niet bekend maar ze schijnt even bekend te zijn als Alexiou alleen niet buiten Griekenland. Het was een geweldig optreden van ruim 2 uur, met weer meerdere malen kippevel en dat bij een temperatuur van meer dan 25 graden.
Eenmaal terug in het hotel bleek de bar gesloten. Niet aan gedacht, het was ook al bijna 00.30. Aan de nachtportier gevraagd of we ergens in de buurt nog wat konden drinken. Ja er was langs de weg nog wel een zaak die 24 uur open was, 500-1000 m verderop. Pfff, weer lopen. Hij vroeg nog of hij soms een taxi moest bellen, maar dat vond ik nou ook weer overdreven. We gingen maar gauw op weg want we hadden wel trek in een biertje. Het leek wel of die tent nooit in zicht kwam en toen we er bijna waren, bedacht ik me dat we notabene onze auto bij het hotel hadden staan!! Wat een stommiteit. Kennelijk zijn we nog steeds niet 100% vergriekst anders hadden we meteen de auto gepakt. In elk geval smaakte het biertje dubbel lekker :-)

Hoewel het geluid op de video slecht overkomt en er op wonderbaarlijke wijze een groene balk bij is gekomen, kan de liefhebber via onderstaande links toch nog even meegenieten op Youtube.
http://youtu.be/m3pjXDDmOJA
http://youtu.be/mX4ROYctlW0




zondag 9 september 2012

Fluf, Speedy en Bobby...

Langzaamaan nemen we afscheid van de zomer. Hoewel het nog steeds prachtig weer is, worden de avonden koeler wat het alleen maar aangenamer maakt. Wel smacht de natuur naar regen. Op een bui van 2 uur na in augustus, heeft het al meer dan 3 maanden niet geregend. De olijfbomen hangen vol, maar als het niet gauw gaat regenen vallen ze er met een beetje storm zo allemaal uit.

Met de hondenzorg gaat het heel goed. Gisteren is Fluf, de laatste pup, naar Duitsland vertrokken op weg naar een nieuw leven. Het is zo'n lieverd dat ze vast ook heel snel een lief baasje vindt. Volgende week laat ik de moeder steriliseren en dan krijgt zij haar vrijheid weer terug.
En dan Speedy... Hoewel Speedy echt een lieverd is, gaat ook hij verhuizen. Het is zo'n blafferd die soms niet van ophouden weet, dat het voor ons niet meer te doen is. We hebben echt alles geprobeerd en daar veel geld aan uitgegeven, maar helaas zonder resultaat. Ik doe het dan ook met pijn in mijn hart, maar ik weet zeker dat hij het bij de juiste persoon veel beter zal hebben. Dus vliegt hij op 8 oktober met kennissen mee naar Duitsland waar een nieuw baasje voor hem wordt gezocht.
Toch zal Lucky niet alleen achter blijven.  Een pointermix, Bobby genaamd, is door een Griekse vrouw hier uit het dorp gered uit een erbarmelijke situatie. Ze heeft hem daar weggehaald en in een verlaten tuintje in het dorp gestald en verzorgd. Op 9 augustus heb ik hem laten castreren en zou hij enige dagen bij ons blijven, zodat ik de wond in de gaten kon houden. Maar... toen kwam de eigenaar van het tuintje waar hij zat en mocht hij niet meer terug. Dus Bobby is tot op vandaag bij ons. Ook al waren Joop en ik alletwee helemaal verliefd op Bobby (hij herinnert ons zó aan Jota), het was zeker dat we echt niet aan 3 honden konden beginnen. We moesten een oplossing vinden voor Bobby, maar dat was nog niet zo eenvoudig.
Tja, en toen de mogelijkheid kwam dat we Speedy een goed tehuis konden bezorgen, was de beslissing natuurlijk gauw gevallen.
In elk geval maakt het feit dat Bobby nu een definitief plekje heeft gevonden, het nare gevoel dat we Speedy "wegdoen" weer een beetje goed.

Bobby, vlak na zijn operatie

dinsdag 21 augustus 2012

3 Puppies geplaatst!

Het gaat gelukkig heel voorspoedig, 3 hondjes hebben een nieuw tehuis gevonden.
Eentje hier in Limenaria en twee zijn afgelopen zaterdag naar Keulen afgereisd met 2 Nederlandse vrienden als vluchtbegeleiders. Daar werden ze opgevangen door Klaus Franke die ze in Duitsland probeert te plaatsen. Dat lukte al de volgende dag! Wat een geluksvogels die twee. Kijk maar eens bij "Letzte Nachrichten"  op www.wuestenwolf.de (de website van Klaus) dan kun je lezen hoe het is gegaan.

Ik kreeg ook nog een uitgebreid reisverslag met foto's van hun begeleiders. Dat was zo grappig, dat ik het hier graag (met toestemming) publiceer.


Nou, we zijn in Duitsland hoor!! Goh zeg, dat was me een reis. Eerst gingen we ieder in ons eigen tasje, in de auto bij ome Joop. Dat was nog wel gezellig, er werd Engels en Nederlands tegen ons gepraat. Toen we bij de boot aankwamen, reden we een donker gat in. Die Engelse man, en die man en vrouw uit Nederland waren de auto uit gegaan, maar ome Joop bleef bij ons. Dat was wel lief van hem. Toen weer een stukje in de auto, daar waren we wel al een beetje aan gewend. Ik (Spot) ging maar een beetje piepen, maar mijn broertje lag gewoon te slapen!!
Bij het vliegveld was het wel even schrikken. Onze mamma is best wel groot, maar hier kwam een heeeele grote mamma op ons af rennen. Mijn broertje bleef een beetje suffig zitten kijken, maar ik heb ons goed verdedigd. De vrouw uit Nederland af ons nog een beetje drinken. Dat vonden we wel lekker maar het was niet zo handig want ze was vergeten om een bakje mee te nemen. Nou ja, daar leert ze van.
Toen gingen we nog een stukje lopen, maar dat snapten we nog niet. Zaten ze aan dat riempje te trekken, we weten nog niet wat dat betekent. En plassen doen we gewoon waar en wanneer het ons uitkomen, niet op commando!
De mevrouw van de incheckbalie keek even in onze paspoorten, maar alles was in orde, dus we mochten zo door. We werden (gelukkig voor mijn broertje) niet eens gewogen!
In het vliegtuig was het wel even gek. Een hoop drukte en ineens heel veel lawaai. Dat waren de motoren en daar schrokken we wel van.  Dus ik ging maar weer een beetje piepen. Later waren we er aan gewend, en toen gingen we maar weer slapen.
Toen we in Keulen aankwamen stond ome Claus al op ons te wachten. Dat was wel een hartelijk welkom. We hopen dat we een mooi leven gaan krijgen, ome Claus zei dat er al 6 mensen in ons geïnteresseerd waren. 
Dus misschien is er ook nog wel een plekje voor ons andere broertje en/of zusje ....
O ja, we hebben nog wel één tip: kunnen we de volgende keer een extra luiertje mee krijgen? Het begon wel een beetje te stinken in onze tasjes, en we hadden het wel prettig gevonden als we voordat we naar ome Claus gingen even weer lekker fris waren. Maar dat was alles, verder ging het heel erg goed en gaan we heel erg ons best doen.
Dag lieve tante Tanja en ome Joop, bedankt dat jullie ons deze kans gegeven hebben!!

Dikke poot van Spot en Scot.








zondag 12 augustus 2012

Kleine Ollie

Helaas mocht het leven van katertje Ollie niet lang duren.
Gisteravond na de langverwachte onweersbui lag hij nog gewoon in zijn mandje te slapen, maar vanmorgen was hij weg. Joop vond hem na lang zoeken in de omgeving, dood onder aan de olijfboom in onze tuin. Hij was ook zo klein dat hij hem gewoon over het hoofd had gezien.
Waaraan hij is gestorven was helaas niet te zien. Feit is wel dat hij in de 3 weken dat hij bij ons was, niet veel vlees op zijn botten kreeg. Hij was tierig genoeg, maar ik denk dat er toch iets mis was met hem.
Rust zacht kleine Ollie!

dinsdag 7 augustus 2012

Geen werk, veel te doen ;-)

Ik kom nauwelijks aan schrijven toe. Dat heeft zeker ook te maken met de hitte die nog steeds voortduurt, maar ook met de beestenboel waar ik in verzeild ben geraakt.
Ook voordat ik stopte met FOS speelde ik al met de gedachte om zelf een organisatie voor de dieren op te zetten. Toen ik eenmaal met FOS had gebroken, kwam die gedachte natuurlijk weer naar voren maar dat zou moeten wachten tot de winter. In de zomer heeft iedereen het te druk dus niet de ideale tijd om iets van de grond te krijgen.
Maar het lot beschikt vaak anders... Een zwerfmoederhond had haar puppies ergens geworpen en de man die er naast woonde, dreigde op een gegeven moment de hondjes te doden. Een jongen uit het dorp die dit hoorde, heeft ze daar toen weggehaald. Maar ja, waarheen met het spul. Ik heb toen vrienden die hier vlakbij een landje hebben, gevraagd of we ze daar op mochten laten verblijven. Dat was gelukkig geen probleem.
En zo is het begonnen: er moest een onderkomen getimmerd worden, ze moesten dagelijks gevoerd en van water voorzien en de omheining moest herhaaldelijk worden gerepareerd (in de hitte! pfff) omdat de kleintjes van het ondernemende soort zijn en steeds uitbraken. Gelukkig had ik nog contact met de Nederlandse organisatie Wereldasielen en die waren bereid mij financieel te ondersteunen. En zo kon ik de pups ook laten inenten, het voer betalen en straks de moeder laten steriliseren als ze niet meer zoogt.


Mijn grootste zorg is nu natuurlijk om de hondjes van een goed tehuis te voorzien en dat gaat hier op het eiland niet meevallen. Dus misschien is er onder mijn lezers iemand die interesse heeft? Vervoer naar Nederland kan geregeld worden!

Ondertussen is het kattenaantal ook op het maximum van 7 aangeland. Kort na Soupa bleek er een look-a-like in de oude olijfboom te wonen. Zomaar uit het niets opgedoken, zat hij daar te miauwen. Hij was nog te bang voor me, dus heb ik maar een bakje met voer en water in de boom gezet. Met veel geduld is hij nu zo ver dat hij op het balkon komt eten en drinken, maar de honden zien hem nog steeds als een 'vreemde' zodat het slechts stapje voor stapje gaat. In elk geval is hij heel dapper en blijft soms gewoon naar ze zitten blazen. Het gaat wel goed komen, het heeft alleen nog wat tijd nodig. Mijn zus die hier was wilde hem Olijfje noemen, maar het is een kater dus werd het Popeye.

De look-a-likes: wie is wie?

Afijn, Popeye zat nog in zijn boom of ik hoorde alweer wat zachtjes mauwen. Ik een stukje de weg op gelopen en ja hoor! Een piepklein katje, de kleinste die we tot nu toe gehad hebben ik schat een week of 3, scharrelde tussen de kippen door. Gelukkig was het hek niet op slot en kon ik hem pakken. Natuurlijk ook weer eentje met een vies oogje dus extra verzorging. Dat werd Oliver, oftewel Ollie.


Binnenkort krijgt Ollie een goed tehuis bij Engelse vrienden. In elk geval één zorg minder, want ik (en Joop ook) heb het er druk zat mee.

zondag 29 juli 2012

Zó heet...


De Griekse zomer is heet. Dat weten we. Maar voor het eerst in de 5 jaar dat we hier nu wonen, vind ik het niet meer uit te houden en verlang ik wanhopig naar een fikse onweersbui.
Al vanaf begin juni hebben we hier temperaturen van 30+ en is er geen regen gevallen. Regelmatig waait de warme noordenwind (iets dat meestal pas in augustus voorkomt) wat het nog onaangenamer maakt.
's Nachts blijft de temperatuur rond de 30 graden hangen dus slapen is ook een zweterige bedoening. En dan hebben we augustus nog te gaan!
Vandaag gaan we makkelijk de 38o in de schaduw halen, want het is nu al 36,2o. Ik zal m'n thermometer er maar niet aan wagen om te kijken hoeveel het ín de zon is...
Ook de beesten hebben er erge last van en slapen de hele dag. De honden zijn het liefste binnen, want daar is het tenminste nog ietsje koeler. Dat is voor mij wel weer extra werk: elke dag veel haren > stofzuigen > zweten.
Vanaf dinsdag zou de temperatuur iets gaan zakken. Laten we het hopen...

maandag 9 juli 2012

Nooduitgang

Natuurlijk denk ik na over de situatie en toekomst in Griekenland. Soms echt met een frons in het voorhoofd: gaan we het wel redden, zijn onze spaarcentjes nog wel toereikend om straks het pensioen/AOW-gat op te vangen? Toen we 14 jaar geleden onze eerste stap in het emigratieproces zetten, was de situatie nog heel anders. En ondanks de zeer voorzichtige berekeningen, heb ik met de toestand van nu geen rekening kunnen houden.
Onlangs stuitte ik op een treffend geschreven stukje Blog in De Standaard. Dat, en een aantal reacties op diverse fora, heeft me weer eens aan het denken gezet.  Zou ik weer teruggaan naar Nederland als het nog moeilijker wordt? En dan, zou het daar zoveel beter zijn? Zou ik (of Joop) nog wel een baan kunnen vinden?  Geen bedrijf zit te springen om een 50-plusser in dienst te nemen en ook in Nederland is het crisis. Maar het allerbelangrijkste: zou ik me er nog wel thuis voelen??? Ik geloof niet dat ik ooit nog in die Nederlandse sneltrein kan meerijden. En ook al woon ik hier nog maar 5 jaar, ik ben al zo verweven met het Griekse ritme, de Griekse levensstijl...
Ja, ook ik heb een sleutel van de nooduitgang. Maar ik denk niet dat ik hem ooit zal gebruiken.

woensdag 20 juni 2012

Het weer op hol

Het is de laatste maanden wel heel raar gesteld met het weer. Het lijkt wel of alles op zijn kop staat.
Eind april/begin mei leek het al zomer met 25-30o. Toen sloeg het ineens weer om naar normale temperaturen maar met zoveel onweer en neerslag, dat we ruim 2 x het gemiddelde voor mei overtroffen.
En de afgelopen week zijn we langzaamaan ruim over de 30o gekropen, ongewoon warm voor juni.
Daarbij waait het de laatste 5 dagen constant stormachtig (moet wel heel plaatselijk zijn, want internet zegt 4 Bf maar we zitten hier toch zeker aan de 6-7), en daar word je een beetje tureluur van.
Aan de andere kant, als het niet zou waaien zouden we geloof ik gestoofd worden en zou ik 's nachts helemaal geen oog dicht doen. Afgelopen nacht was het niet verder afgekoeld dan tot 28,8o.
Momenteel is het 34o in de schaduw en 50 in de zon.
Ik wil niet klagen hoor, maar wat gaan we dan in juli/augustus krijgen??

Zo, en nu naar het strand en in de zee dobberen ;-)

vrijdag 15 juni 2012

Soupa

Al lange tijd stond de teller van de katten op vier, maar vandaag is er toch weer eentje bijgekomen.
Joop was even op de brommer naar het dorp voor een boodschap maar was al snel weer terug. "Kom eens kijken!" Ja hoor, een klein katje op z'n arm. "Gevonden in het dorp en hij heeft iets aan z'n oog".
Nou stelde dat oogprobleem niet zoveel voor, gewoon een beetje ontstoken, maar ik weet wél dat Joop altijd al graag een cypertje heeft willen hebben...
We hadden niet zo 123 een naam, dus ik noemde hem soepoog. Een beetje verder associërend werd het vergriekst naar Soupa (=soep).
Lucky en Speedy hebben hem (het is geloof/hoop ik een mannetje) vrolijk begroet en toen poes Lilly eens kwam kijken wat dat kleine mormel was, werd ze weggejaagd door Speedy. En dat terwijl die twee dikke maatjes zijn! Ik vrees dat Lilly ernstige concurrentie krijgt.

Op verkenning

Spelen?

Hm, beetje groter en hariger dan m'n moeder...

Helpen bij Wordfeud

maandag 11 juni 2012

Volop zomer

Er is veel gebeurd de laatste tijd, waardoor ik niet aan schrijven toekwam.
Ik ben gestopt met mijn werkzaamheden voor FOS (waarover ik hier op internet niet wil uitweiden) maar als laatste heb ik nog een Nederlandse geholpen 3 Thassoshonden mee naar Nederland te krijgen. Dat had nog heel wat voeten in de aarde, maar met vereende krachten is dat gelukt. De laatste paar dagen voor vertrek hebben de honden hier gelogeerd, dus dat was een drukte van belang.
Verder heb ik nog steeds geen werk gevonden en zie ik het ook somber in dat dat deze zomer nog gaat lukken. Ik probeer er niet te veel over na te denken, maar dat lukt niet altijd want de situatie in Griekenland wordt er niet beter op. We moeten nu ook al zelf de medicijnen betalen en het geld terugvorderen bij de IKA, omdat de apothekers het niet meer willen voorschieten aangezien ze zelf van de IKA nog veel geld tegoed hebben. En dan is het dus maar de vraag hoe lang wij op ons geld moeten wachten! Joop gebruikt dure medicijnen dus dat wordt werkelijk problematisch. Nou hebben wij nog een spaarpotje (dat daar natuurlijk niet voor bedoeld is), maar als ik aan de arme Grieken denk, dan vrees ik dat velen het zonder medicijnen moeten gaan stellen, met alle gevolgen van dien...
Ondertussen proberen we toch te genieten: het is ineens volop zomer met temperaturen 30+ en gaan lekker naar het strand (toch nog een voordeel als je niet werkt), we hebben leuke gasten en de voetbalgekte is losgebarsten. Het is traditie geworden dat we bij Stelios kijken, ook al heeft hij maar een klein tv'tje staan. En aangezien we rijkelijk zijn voorzien van oranjezooi uit Nederland, ziet het er daar uit als een Oranjecafé met een stel maffe Hollanders (en Engelsen vermomd als Hollanders). Stelios is alleen bang dat er geen Duitsers meer komen eten als hij de vlaggetjes laat hangen ;-)



maandag 21 mei 2012

Genieten...

Het is hier druk. De laatste dagen ren en vlieg ik voor FOS, is Joop druk met regelen van een kapotte boiler in één van de huizen, hebben we een logeerhond, gasten die komen en gaan. En bovendien is het weer ook nog volledig omgeslagen van volop zomer naar 40 mm regen in een paar dagen. Dat is dus modder en een vies balkon. O ja, en ook de olijfbomen bloeien dus alles zit weer onder een gele laag stuifmeel (hoef ik in elk geval niet te wassen ;).
Maar klagen? Nee hoor! Gewoon af en toe de boel de boel laten en genieten van de kleine dingen. Gisteren kwamen we toch langs Skala Prinos, omdat we mensen naar de ferry hadden gebracht, en zijn we even aangewipt bij vrienden. Gezellig wat gedronken en gegeten. En dan als toetje dit:


Helemaal gratis en voor niets. Je moet het alleen even zien om er van te genieten.

donderdag 10 mei 2012

Eten uit de natuur

Het is alweer even geleden dat ik van een Griekse vriend een zakje met groen uit de natuur kreeg. Ze hadden het geplukt op 1 mei toen ze grilden in de bergen bij Kastro. Fteres heette het en ik moest het 3 x koken in steeds vers water om de bitterheid er uit te krijgen en dan als salade aanmaken met olie, citroen en zout. En het zou ook nog heel erg gezond zijn. Nou wil ik natuurlijk alles proberen, maar het was avond toen ik het kreeg en ik kon niet goed zien wat het nou was.
De volgende morgen ging ik het schoonmaken en wat bleek: het waren de jonge spruiten van de varen. Natuurlijk! Vandaar waarschijnlijk ook die naam: fterá betekent vleugels, met een beetje fantasie kom je dan op veren, en daar lijken varens weer op. Maar misschien heb ik het helemaal fout natuurlijk.

 

Hoe dan ook, ik heb het klaargemaakt en het was heerlijk!
Toch jammer, dat wij Nederlanders niet meer goed weten wat de natuur ons allemaal verschaft...

zondag 29 april 2012

De zomer is vroeg gearriveerd

We hebben in maart en april een mooi voorjaar achter de rug afgewisseld met wat buien en wolken, maar behoorlijk wat zon. Heel goed voor de natuur, want alles staat er prachtig bij. Vooral in de groentetuin groeit alles als kool. Dat geldt helaas ook voor het onkruid, dus ik ben regelmatig aan 't wieden.
 

Na wat fikse onweersbuien afgelopen vrijdagmiddag en zaterdagmorgen, woei er gisteravond ineens een wel heel warme wind. Die bracht kennelijk de zomer, want vanmorgen vroeg was het al 20 graden in de schaduw!
Dat is wel heel vroeg. Het wordt dus een lange lange zomer.

zaterdag 21 april 2012

Feest, na feest, na feest...

Even een inhaalslag op de weblog. We hadden het zo druk. Met feesten, wel te verstaan!
Het begon natuurlijk de 15e met Pasen. De weersvoorspelling was niet al te best, maar we hadden geluk, het was een prachtige dag. We hebben met een groep bij vrienden gegrild en 's avonds gezellig een kampvuur gemaakt (nu mag het nog!). Maandag hadden we een rustdag en regende het. Wat hadden we geboft.
Dinsdag de 17e was er het jaarlijkse feest bij ons in het dorp en hadden we een tafel gereserveerd vlak bij de live-muziek. Het zag er grijs en dreigend uit maar de temperatuur was redelijk en we hielden het droog tot een uur of 6. Het was beregezellig en er werd gedanst door jong en oud, Griek en niet-Griek.

De volgende dag was Joops verjaardag, maar we hadden al besloten dat het geen goed idee was om meteen de volgende dag weer een feestje te hebben. Aangezien vrienden van de andere kant van het eiland waren blijven slapen, hebben we de volgende morgen met nog een aantal vrienden een klein verjaardagsontbijt gedaan, met een echte Hollandse paasstol en eigengebakken bruin brood. Jammie!


Maar aangezien andere vrienden zaterdag weer weg zouden, gaan hebben we Joops verjaardag donderdag de 19e gevierd. En weer boften we met het weer: woensdag regen en vrijdag koel en bewolkt, maar precies die donderdag stralend weer, al was het dan met een windje. Na al dat vlees eten van de laatste dagen stond een bbq een beetje tegen en hebben we allemaal wat klaar gemaakt (een goede gewoonte van de Engelsen die we dankbaar hebben overgenomen). Zo hadden we een beladen tafel met gigantes, keftedakia, spanakopita, tzatziki, diverse salades en 3 soorten taart toe. Natuurlijk werd er daarna weer een gezellig fikkie gestookt en zaten we tot laat te genieten rond het vuur.


Nu voorlopig maar even niks (haha, waar heb ik dat meer gehoord?!?), en trouwens er moet hard gewerkt worden want volgende week moeten de eerste huizen spic en span zijn.

woensdag 18 april 2012

Exit weblog.nl

Eindelijk is de kogel door de kerk: ik schrijf op deze bloghost verder. De rampzalige migratie van weblog.nl naar een ander systeem had tot gevolg dat ik een behoorlijk aantal van mijn oude berichten kwijt ben geraakt. Niet echt een argument om bij hun te blijven dus.
Ik ben natuurlijk zwaar teleurgesteld, maar er is niks meer aan te doen. Ik heb in elk geval alle nog bewaarde oude berichten naar hier geïmporteerd, zodat ik (bijna) alles weer bij elkaar heb.

dinsdag 3 april 2012

Dierenzorg


Door mijn (bescheiden) vrijwilligerswerk voor de dierenvereniging FOS, maar ook gewoon als bewoner van een Grieks eiland, maak ik soms trieste dingen mee. Pas geboren kittens of puppies die in een plastic zak zijn gedumpt of, zoals gisteren, een katje dat aan de kant van de weg een andere doodgereden kat (misschien wel haar moeder?) zit te eten. Joop en ik zijn gestopt om het katje mee te nemen. Het bleek te verwilderd te zijn om op te pakken en ik kon niets anders doen dan het kattenlijk van de weg te trekken zodat de kleine in elk geval niet al etend ook doodgereden zou worden.
Maar soms kom ik ook in contact met fantastische mensen, zoals Antoinette van de Stichting Wereldasielen. Toen deze winter de dierenopvang in Rachoni zonder voer zat omdat de weg door sneeuw onbegaanbaar was, werd deze stichting door een vrijwilliger in Nederland benaderd met een noodkreet voor hulp. Zij waren hier gelukkig toe bereid en wilden bijdragen aan de kosten om de weg vrij te maken omdat de burgemeester van Thassos geen hand wilde uitsteken. Door het feit dat een andere (!) hond een schaap had doodgebeten, voelde de burgemeester zich gedwongen alsnog de sneeuw te laten ruimen voordat de honden, zoals FOS gedreigd had, zouden worden losgelaten uit de opvang (meer hierover is te lezen op de FOS-website). Stichting Wereldasielen bood toen aan voor een flinke som geld voer te doneren. Wat mij trof, was dat Antoinettes gedachten als eerste uitgingen naar het arme schaap dat was doodgebeten, daar waar ik alleen het gunstige gevolg daarvan zag.
Daarom wil ik aandacht vragen voor deze hulporganisatie die in heel Europa (vooral kleinschalige) projecten steunt. Meer over hun werk vind je op de website en in hun Wereldkrant waarin ook een stuk over de dierenopvang op Thassos staat.
En mocht je een paar euro over hebben in deze tijd van crisis, dan weet ik zeker dat Stichting Wereldasielen er veel goeds mee doet.


zondag 1 april 2012

Zomervoorbereidingen

Binnenkort is het Grieks Pasen en zoals dat hier hoort, is iedereen aan de grote schoonmaak. Ook wij zijn druk met de voorbereidingen voor de zomer. De tuin is op orde, de nieuwe bloembedden wachten op de nieuwe planten, diverse groenten zijn gezaaid en er staan zelfs al een paar tomatenplanten. Ook hebben we onlangs het muurtje aan de voorkant laten betegelen met leisteen. Doordat de tuin naar voren afloopt, blijft daar steeds water staan na een flinke bui en de verf bladderde er al gauw van af. De kolonnen hebben we zo gelaten om toch de kleur van het huis terug te laten komen, dus die moeten nog geverfd worden en dan ziet het er weer puik uit.
Kijk de honden staan er ook op
Er blijft nog één grote klus over: de kamer en de keuken witten en niet te vergeten het trapgat. Dan zijn we thuis klaar en kunnen we aan het voorbereiden van de vakantiehuizen beginnen. Maar... eerst Pasen vieren!

Ik schreef dit stukje op de ferry, omdat we de auto van vrienden naar de KTEO (=Griekse APK) op het vasteland moesten brengen. Natuurlijk combineerden we dat met een Lidl-tripje. Het eerste jaar dat we hier woonden had ik in de computer een prijslijstje gemaakt van de Lidl en de plaatselijke supermarkt (gewoon omdat ik niet zo prijsbewust was). Dat lijstje printte ik later steeds uit als boodschappenlijstje. Het had natuurlijk nog steeds de prijzen van 4 jaar geleden. Voor de gein heb ik de huidige prijzen er eens naast gezet. Conclusie: de prijzen zijn 10-20% en soms wel 30% gestegen! En dat is alleen bij de Lidl. Laat staan bij de plaatselijke supermarkt.
Blij dat we een groentetuintje hebben en met weinig tevreden zijn!

Lente in Keramoti

dinsdag 20 maart 2012

Prijs!

In Limenaria zijn een aantal verenigingen actief waaronder de vrouwenvereniging. Een aantal keer per jaar organiseren zij een loterij, zo ook met carnaval. Ik koop altijd een aantal lootjes, al is het maar om de vereniging te steunen, want ik heb nog nooit in m'n leven wat gewonnen.

Vorige week zag ik bij de supermarkt een lijstje hangen met de gewonnen lotnummers. Helemaal vergeten. Maar eens kijken voor de zekerheid. Wat denk je wat: heb ik de eerste prijs gewonnen!


Dus van de week even bij de dames langs geweest om m'n prijs op te halen: een collier van zoetwaterparels.
Nou ben ik niet zo'n parelmens, maar omdat de parels vrij groot zijn en ongelijk van vorm, is het toch wel een leuk ding.

dinsdag 6 maart 2012

Tuinwerk en kafeneion

Zoals ik al eerder schreef hebben we olijfboomsnoeiles gehad. Nu de winter voorbij is en het weer warmer wordt, is het tijd voor werk in de tuin en dus ook om de olijfbomen onder handen te nemen en de lessen in praktijk te brengen. Samen blijken we een supersnoeiteam te vormen. Ik wijs de te snoeien takken aan en joop knipt of zaagt ze af. Haha, ik heb de beste baan uitgekozen, maar moet dan wel de takken afvoeren, hum. Maar het is nu eenmaal zo dat je van een afstandje beter ziet welke takken er uit moeten.
Al met al zijn de bomen behoorlijk uitgedund, maar dat was wel hard nodig. Dat wordt makkelijk en snel oogsten dit jaar!
Als het grofste werk gedaan is, haalt Joop nog het dode hout er uit en kan ik wat anders gaan doen.
De aangelegde bloembedden hebben een laag geitenmest gehad en dat moest nog omgespit worden. Een zwaar klusje en flink zweten met dat mooie weer, maar siga siga.

Tja, en na zo'n dagje hard werken ging de kok ook nog in staking... Dan maar naar het kafeneion voor een ouzo-meze. Het was gezellig druk en leverde een typisch dorpstafereeltje op: 2 ouwetjes aan een tafeltje. Ik heb stiekem een foto genomen, want anders gaan ze er echt zo voor zitten en krijg je zo'n staatsieportret.
Afijn, wij zitten gezellig aan de ouzo en bestellen er nog maar eentje. Ondertussen komt de slager binnen om vlees af te leveren en vertrekt weer. Onze ouzo wordt gebracht met de mededeling dat de slager 'm heeft betaald! We konden hem niet eens bedanken.
We nemen nog maar eens een biertje en een retsina en dan is het toch wel tijd om naar huis te gaan. Mooi niet! Inmiddels was de man die die middag mest had gebracht binnen gekomen en kregen we (zonder vragen) nog een biertje en retsina voorgezet, of je wil of niet. Kijk dat is nou Griekenland: crisis of niet, arm of niet, ze hebben altijd wat voor elkaar over.

zondag 4 maart 2012

Aardbeving(etje)

Lag ik me vannacht toch in m'n bed te schudden! Ik was al wakker (dat krijg je he op mijn leeftijd) en ineens schudde alles heen en weer en rammelden de ramen. Niks schokkends hoor, na 2-3 seconden was het voorbij. Maar het is wel raak de laatste tijd, een week of twee geleden was er ook al één in dezelfde omgeving en die had ik ook gevoeld. Ik hoop dat het verder rustig blijft.

Hier een link waar het vermeld wordt.

donderdag 1 maart 2012

Carnaval 27-2-2012

Afgelopen maandag was het Kathara Defthera, de dag dat de vastenperiode tot Pasen begint. In vele plaatsen wordt er dan een optocht georganiseerd en zo ook in Limenaria. Nou was het de hele week al redelijk mooi weer, zonnig en weinig wind. En dan is het hier al gauw lekker buiten. Goede vooruitzichten dus. Zelfs zondag was het nog redelijk, wel bewolkt maar ongewoon zacht weer. 's Nachts sloeg het om, het regende en er viel zelfs sneeuw in de bergen. Helaas, kennelijk is ook het weer in crisis, precies op maandag was het dus ijzig koud. Gelukkig was het op een paar spetters na wel droog en konden we ondanks de kou naar de optocht kijken. Behalve het gebruikelijke penisgehalte, was ook Merkel goed vertegenwoordigd.
Daarna hebben we met vrienden bij Stelios binnen gegeten. Nou ja, binnen... omdat hij buiten ook tafels had die ondanks de kou bezet waren, stond de deur meer open dan dicht en zaten we aardig te blauwbekken. Gelijk aan de ouzo dus ;)
Hieronder een kleine foto-impressie.
Ondanks het weer was er toch aardig wat volk op de been

Ook hier was een ferry vastgelopen, en dat kon natuurlijk niet onvermeld blijven

Soms was er wel degelijk aandacht aan de kostuums besteed

En daar is Angela...

Hier krijgt Angela Merkel iets "door de strot geduwd"

Grieken moeten dansen...

...zelfs op straat

En ik kan ook niet blijven zitten ;)

Ineens stond Stelios op straat te dansen

Al die flessen drank die dan kapot gesmeten worden. Ik snap dat nog steeds niet.