Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


maandag 30 januari 2012

Bar koud

Vanmorgen even snel wat boodschappen in het dorp gedaan. Honden mee, dat was dan hun wandeling van vandaag. Waarom? Het is hier ijzig koud. Overdag is het kwik amper boven 0 gekomen en bovendien staat er een gierende koude wind van zo'n 6 Bf. Dus lekker binnenblijven en hout in de kachel blijven gooien.
En dan te bedenken dat Joop met z'n vrienden vandaag hout is gaan halen in de bergen. Brrrr. Ze hebben wel een zuidhelling uitgezocht zei hij. Begrijp ik! Maar goed dat hout hebben we nodig nietwaar. Ik ben nu ook extra blij met de gordijnen die het trapgat afsluiten, anders hadden we toch echt de cv er bij aan moeten hebben. Nu hebben we alle luiken aan de noordkant dicht en is het net warm te stoken.
Lucky genietend voor de kachel
Het vriest nu al een paar graden en de Realfeel zou -13 zijn. Ik heb een beetje meelij met de katten, maar ach ze liggen uit de wind en houden elkaar warm.
De honden zijn opvallend veel binnen, die vinden het kennelijk ook maar niks die kou.
Gevaarlijke hond?

Nee hoor, Speedy die lekker slaapt ;)

woensdag 25 januari 2012

Het geld vliegt de deur uit...

Het zit effe niet mee. Vorige week kapte de cv er mee en bleek de brandstofpomp kapot te zijn. Kassa: 140 euro! De monteur moest een nieuwe pomp gaan halen in Limenas. Niks bestellen morgen kom ik terug mevrouwtje. De man heeft 'even' heen en weer gereden (en daarna weer terug naar z'n thuisbasis in Prinos), in totaal 140 kilometer. Dus zo beschouwd valt de prijs reuze mee, want de pomp was 90 euro plus 50 euro arbeidsloon. Dat was hij gedeeltelijk al weer kwijt aan benzine. Kijk, ook dat is Griekenland. Het is heus niet alleen maar kommer en kwel ;)

En na wekenlang aanmodderen met de vaatwasser hebben we toch maar besloten een nieuwe te kopen. Het programma stotterde om de haverklap en nu wordt ie ook niet meer warm. Volgens de monteur gaat dat veel te veel kosten en dat waren we met hem eens, dus vandaar. Kijk, we kunnen natuurlijk wel met de hand afwassen, en nu in de winter is dat ook helemaal geen probleem. Maar van de zomer als we allebei druk aan het werk zijn en er regelmatig vrienden en gasten aanschuiven voor een drankje dan is het toch wel errug handig als er een afwasmiep is. Dan maar in de buidel tasten en hopen op een goeie baan voor de zomer.

zaterdag 14 januari 2012

Geen geld?

De laatste 2 avonden is het pikdonker in Kalivia. De straatverlichting werkt niet. Misschien is er geldgebrek vanwege de crisis? Dat is natuurlijk maar een wilde veronderstelling, maar vergeet niet dat de situatie hier steeds hopelozer wordt.
Menigeen heeft schulden en kan de normale zaken als water en elektra niet meer betalen.
Stel je het volgende voor: je hebt een klein pensioentje van 500 euro en wordt daarop gekort, bovendien is de belastingvrije voet verlaagd naar 5000 euro per jaar dus blijft er nog minder over; De prijs van stookdiesel heeft recordhoogte bereikt en is nu bijna 2x zo duur als vorig jaar; je moet een extra solidariteitsbelasting betalen (die bedoeld is voor de armen, maar komt die daar terecht?); via de elektriciteitsrekening wordt (in de dure winter!) de zogenaamde charatsi (onroerend goed belasting) geheven; en nu moet je ook nog je medicijnen eerst zelf voorschieten omdat de apothekers al geruime tijd niet zijn betaald door de IKA, maar wat als je dat geld niet hebt en wanneer krijg je het dan terug?
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik schrijf dit om een indruk proberen te geven hoe 'gewone man' in Griekenland wordt getroffen.
Het deed me vanmorgen dan ook goed te zien, dat een aantal mensen de munten bij elkaar had gelegd en groot had ingeslagen bij de supermarkt en vertrok naar Kastro om daar wegens de naamdag van de kerk (Agios Athanasios) een paar dagen gezellig met elkaar door te brengen.
Tegenstrijdig? Ja! Maar misschien de enige manier om vol te houden.

woensdag 11 januari 2012

Feestdagen weer voorbij

De rust is weergekeerd, de feestdagen zijn weer voorbij en het normale leven gaat weer z'n gangetje. Nou ja, 18 januari natuurlijk weer naamdag van de kerk in Kastro, maar al die kleine feestjes maken dat je de winter doorkomt ;)
De kerst hebben we (zoals de laatste 2 jaar) met vrienden geluncht. Ditmaal bij Akrogiali in Potos. Het was weer erg gezellig en de beentjes gingen dan ook van de vloer. De lunch duurde voor sommigen tot 21:00 uur, dus je kunt wel zeggen dat het geslaagd was.

Tussen kerst en nieuw hebben we heeeeerlijk niks gedaan en de boel de boel gelaten. Lekker kacheltje aan, boekje lezen, wandelen met de honden én... een legpuzzeltje doen. Elke winter doe ik er wel één of twee. Heerlijk ontspannend, hoewel ik niet kan rusten voor het af is. Je kent dat wel: nog één stukje... Deze keer was het erg moeilijk want ik had voor m'n verjaardag 'de moeilijkste puzzel ter wereld' gekregen. Slechts 500 stukjes maar allemaal Dalmatiërs en nog dubbelzijdig ook. Er was geen beginnen aan, maar de aanhouder wint en in 8 dagen was hij af.

Oud en Nieuw hebben we bij vrienden in Theologos gevierd. We konden er gelukkig blijven slapen want ik was die donkere weg midden in de nacht niet graag teruggereden. Het was weer gezellig met een biljartje voor de mannen en een kletspraatje tijdens de top2000 voor de vrouwen en natuurlijk onder het genot van een hapje en een drankje en niet te vergeten: oliebollen en appelflappen! Dat was wel een traktatie, die heb ik in jaren niet meer gegeten.

Verder mocht de ouzotime met vrienden in het kafenion niet ontbreken. Al was het maar om de griepbacillen te doden, want (het lijkt wel traditie elk jaar hetzelfde liedje) we waren weer flink verkouden. De zegen van de Pappas hadden we in elk geval.



Je kunt dus zeggen dat wij de feestdagen goed zijn doorgekomen!