Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


maandag 21 mei 2012

Genieten...

Het is hier druk. De laatste dagen ren en vlieg ik voor FOS, is Joop druk met regelen van een kapotte boiler in één van de huizen, hebben we een logeerhond, gasten die komen en gaan. En bovendien is het weer ook nog volledig omgeslagen van volop zomer naar 40 mm regen in een paar dagen. Dat is dus modder en een vies balkon. O ja, en ook de olijfbomen bloeien dus alles zit weer onder een gele laag stuifmeel (hoef ik in elk geval niet te wassen ;).
Maar klagen? Nee hoor! Gewoon af en toe de boel de boel laten en genieten van de kleine dingen. Gisteren kwamen we toch langs Skala Prinos, omdat we mensen naar de ferry hadden gebracht, en zijn we even aangewipt bij vrienden. Gezellig wat gedronken en gegeten. En dan als toetje dit:


Helemaal gratis en voor niets. Je moet het alleen even zien om er van te genieten.

donderdag 10 mei 2012

Eten uit de natuur

Het is alweer even geleden dat ik van een Griekse vriend een zakje met groen uit de natuur kreeg. Ze hadden het geplukt op 1 mei toen ze grilden in de bergen bij Kastro. Fteres heette het en ik moest het 3 x koken in steeds vers water om de bitterheid er uit te krijgen en dan als salade aanmaken met olie, citroen en zout. En het zou ook nog heel erg gezond zijn. Nou wil ik natuurlijk alles proberen, maar het was avond toen ik het kreeg en ik kon niet goed zien wat het nou was.
De volgende morgen ging ik het schoonmaken en wat bleek: het waren de jonge spruiten van de varen. Natuurlijk! Vandaar waarschijnlijk ook die naam: fterá betekent vleugels, met een beetje fantasie kom je dan op veren, en daar lijken varens weer op. Maar misschien heb ik het helemaal fout natuurlijk.

 

Hoe dan ook, ik heb het klaargemaakt en het was heerlijk!
Toch jammer, dat wij Nederlanders niet meer goed weten wat de natuur ons allemaal verschaft...