Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


maandag 29 oktober 2012

Wintertijd

Afgelopen weekend is de wintertijd weer ingegaan. Wintertijd en zomertijd... Een rare instelling, uitgevonden door de mens. Proberen we zo toch de natuur een beetje naar onze hand te zetten? Ik vind het in elk geval een rare instelling en ben blij dat de tijd weer 'normaal' is. Nu is het ochtendgloren weer mijn natuurlijke wekker.

Tegelijk met het terugzetten van de klok is hier ook het weer omgeslagen. Het was een lange zomer, met in oktober nog temperaturen van 25+. We hebben wel een jaar meegemaakt dat eind oktober de eerste sneeuw al op de bergen lag! Maar nu schommelt de temperatuur nog rond de 20 graden dankzij de zuidenwind/storm, hangt er een grauw en grijze bewolking en is gisternacht eindelijk de langverwachte regen gevallen. Hopelijk nog net op tijd voor de olijven, al zijn vele er door de storm (en voorafgaande droogte) al afgevallen.
Perfect weer dus voor het voorbereiden op de olijventijd. Er staan 2 geurende cakes in de oven voor bij de koffiepauzes en morgen ga ik een voorraad keftedes maken voor de lunch, want tijdens de oogstdagen heb ik daar echt geen puf voor. Natuurlijk grillen we ook tijdens het oogsten, maar om dat nu elke dag te doen, wordt ook een beetje eentonig.
Toch hoop ik dat het, na de nodige regen, van de week weer een beetje opknapt, want de groentetuin moet nog leeggehaald en onkruidvrij worden gemaakt. Door de droogte was de grond keihard en was er geen beginnen aan. Nu is de aarde lekker zompig en goed te doorspitten.
Kortom, nog genoeg te doen dus voordat de olijvenoogst begint.

zondag 14 oktober 2012

Het blijft een dolle beestenboel hier

Afgelopen maandag is Speedy naar Duitsland vertrokken en na een paar dagen bij zijn pleegouders is hij daar vrijdag opgehaald door zijn nieuwe familie. Die zijn helemaal blij met hem en belden ons zelfs zaterdag op om over hem te vertellen. Ze vinden hem heel lief en hij mag zelfs bij het zoontje op bed slapen. Een beter tehuis had ik niet voor hem kunnen wensen.
Nu Speedy weg was, mocht Bobby ook bij ons naar binnen. Eerst liep hij een beetje onwennig rond en wilde al snel weer naar buiten. Maar de volgende dag glipte hij telkens mee naar binnen als ik in en uit liep, en al gauw had hij door dat het heerlijk vertoeven was in de hondenmand. Hij probeerde gelijk ook even de bank uit dus moest ik hem duidelijk maken dat dat niet de bedoeling was. Het is een slimme hond want hij heeft het niet meer gedaan en hij heeft ook al "zit" geleerd. Volgende project is "blijf" want als we met de auto in en uit rijden wil hij er nog vandoor.
Ook hebben we er weer 3 katjes bij (of eigenlijk 4, maar hierover verderop meer). Twee rode pluizebolletjes van een week of 7 en een zwart/wit katertje.
De haarballetjes logeren hier alleen maar een paar weekjes tot ze naar hun nieuwe familie gaan, die eerst even vakantie vieren. Het oudere katertje mag hier blijven. We noemen hem Felix.



Het andere cypertje op mijn schoot is niet Soupa. Helaas heb ik Soupa niet lang geleden dood in de tuin gevonden. Hij lag vlak bij de ingang met een bebloed bekje. Ik vermoed dat hij is aangereden en nog de tuin in heeft kunnen kruipen. Dat is het probleem met katjes die geen angst kennen...
Maar wie is deze look-a-like dan? Op 1 oktober  kreeg ik een email van een Duitse mevrouw die op vakantie was geweest op Thassos en op een strandje in de buurt van Limenas een eenzaam katje had gevoerd. Zij moest natuurlijk op een gegeven moment naar huis en het nabijgelegen hotel zou niet veel later voor de winter sluiten. Ze voelde zich zo betrokken bij dit katje dat ze hem graag wilde helpen. Via via en Google kwam ze bij mij terecht. Nou ben ik van mening dat je niet alle katjes kunt redden en soms moet accepteren dat de zwakken het niet redden. Hoe hard dat ook is. Maar aangezien we toch naar Limenas moesten, zijn we toch maar even op het bewuste strandje gaan kijken. En ja hoor, daar zat de stakker nog steeds onder het door haar aangeduide bosje. We hebben hem meegenomen naar huis en daar eerst maar eens goed te eten gegeven. Toen snel wat foto's naar zijn 'adoptiemoeder' gestuurd. Die was helemaal blij en heeft spontaan een gul bedrag aan mij overgemaakt voor de kosten en toekomstige castratie. Toen ze hoorde wat wij verder voor de dieren proberen te doen, zegde zij toe ons ook in de toekomst te blijven steunen. Ze heeft hem overigens Henry genoemd.
Vorige week kwamen Duitse vrienden ook nog eens aan met 2 grote zakken hondenvoer als bijdrage in de kosten.

Positieve ontwikkelingen die mij steeds meer duwen naar het oprichten van een officiële organisatie. Iets om mij deze winter eens goed in te gaan verdiepen.