Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


vrijdag 30 november 2012

Het zit er weer op

Niet te geloven, morgen is het december en vandaag zaten we nog heerlijk tot laat in het zonnetje met zo'n 21 graden. Daarvoor hebben we gisteren wel eerst een zuiderstorm moeten doorstaan met flink wat regen, maar het veegt de lucht lekker schoon.
Die storm kwam niks te vroeg, want de dag ervoor waren we net klaar met de olijvenoogst. Hoewel we nog even moeten wachten wat het percentage opbrengst aan olie is, kunnen we stellen dat het een heel goed jaar was qua kilo's. Dit jaar had Faidra zelf mensen geregeld om haar bomen te doen, en daar waren we niet rouwig om. Inmiddels plukt ons team (we doen het met 2 vrienden) heel wat bomen van vrienden en buren en dat is meer dan genoeg. Zeker wanneer je bedenkt dat we dit jaar geen hulp hadden zoals voorgaande jaren en hoewel we heus wel lol hebben met z'n vieren, duurt het best lang en is het met velen gewoon een stuk gezelliger.



Uiteindelijk kamden we 44 bomen in 13 (werk)dagen, vulden we 64 kratten en wogen we 1.665 kilo! Niet slecht voor die Ξένοι ;)
Eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat we korte dagen maakten met voldoende rust tussendoor. Maar ja het moet wel leuk blijven en we zijn ook de jongsten niet meer!
Bovendien vergen de olijfbomen het hele jaar door werk. De bomen van de buren bijvoorbeeld zijn totaal verwaarloosd. In het voorjaar moet daar dus danig gesnoeid worden. Dat geeft een betere oogst maar vooral ook makkelijker te kammen takken. Verder hebben ze mest nodig en water, maar ook moeten de netten weer schoon gemaakt worden en de gaten gedicht. Genoeg te doen dus.

woensdag 7 november 2012

Vroeg op

Vanmorgen werd ik om 6:30u wakker van een hoop geblaf van de honden. Ook roepen van boven hielp niets, dus ik er uit. Staan er 2 honden voor het hek, geen wonder dat die van mij uit hun dak gingen. Eentje nam gelijk de benen. Die kende ik wel, een charpei hier uit het dorp die steeds uitbreekt. De ander, een vrij groot beest, bleef gewoon roerloos staan. Hij was vel over been en eerst dacht ik dat hij ook blind was. Maar toen ik mijn hand optilde om 'm te aaien, kromp hij helemaal in elkaar. Duidelijk veel slaag gehad dus. Hij had nog een stukje ketting aan z'n halsband hangen en daaraan leidde ik hem voorzichtig naar het landje dat ik voor de zwervers gebruik. Dat duurde een tijdje want hij liep heel moeilijk en een beetje wankel. Na wat eten en drinken kroop hij gelijk in de iglohut en de paar keer dat ik ben wezen kijken lag hij steeds te slapen. Het arme beest was waarschijnlijk doodop, ik heb hem maar met rust gelaten en ga pas morgen met hem naar de dierenarts. Ik heb hem Barry gedoopt.


Het is niet te begrijpen hoe mensen dit een hond kunnen aandoen. Er zit geen greintje kwaad in, waarom moet ie dan geslagen worden?

Sinds een paar dagen breng ik ook een hond die bij ons boven in de heuvels zit steeds voer. Ook vel over been en opgesloten in een kooi te midden van z'n eigen stront. De foto's zal ik jullie besparen. Ik moet nog uitzoeken van wie deze hond is en kijken of ik hem kan bewegen hem elke dag te voeren in plaats van een keer per week.

En dan is daar nog Alba. Een wit/lichtbruine herdermix die enige tijd geleden in Potos rondliep, toen in Limenaria werd gesignaleerd en op 20 oktober hier in Kalivia zwierf. Joop is hem gaan zoeken en toen hebben we haar (het bleek een teefje te zijn) op het landje gestald. Ze was niet ondervoed maar zat onder de vlooien en bleek ook schurft te hebben. Daar wordt ze nu voor behandeld. Ook zijn haar oren op slordige wijze gecoupeerd, afgeknipt lijkt het wel. Waarschijnlijk is ze nog geen jaar oud. Helaas bleek ze vreselijk te keer te gaan, ze huilt meer dan ze blaft, en uit angst dat de buurt gaat klagen zagen we ons gedwongen om haar bij ons in de tuin te nemen en dat ging beter. Ze heeft een hardnekkige parasiet te pakken, maar het lijkt er op dat het nu wat beter gaat.


Het is een leuk beest dat nog wel het een en ander moet leren. Iemand zin in een uitdaging???