Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


dinsdag 20 augustus 2013

Angstige dagen

Op vrijdag 16 augustus keek ik uit m'n keukenraam en dacht: ha! wolken, zouden we eindelijk wat regen krijgen? De gedachte was nog niet gevormd of ik zag dat het geen wolken waren maar rook en flink wat ook. Shit, dit was niet best. Direct iemand gebeld wiens man bij de brandweer werkt, maar gelukkig was het al bekend en er werd aan gewerkt. Er bleek brand te zijn ontstaan in de bergen ten westen van Kallirachi, aan de achterkant van de berg waar wij op kijken.
Er stond een harde rukkerige wind, dus we hielden ons hart vast en gingen steeds weer kijken. Binnen een half uur was duidelijk dat de brand zich uitbreidde. Gelukkig werden er vrij snel blusvliegtuigen ingezet, maar dat kon helaas niet voorkomen dat het vuur een uur later over de berg heen kwam en zich langzaam maar zeker naar beneden voortbewoog. We wisten niet wat er zich aan de andere kant van de berg afspeelde, maar hoorden van vrienden dat blusvliegtuigen en -helikopters daar af en aan vlogen. Hoewel er ook aan onze kant werd geblust, was het niet genoeg om de brand te doven en toen het donker werd kon er niet meer gevlogen worden. Tegelijk met het donker werd ook goed zichtbaar waar en hoeveel het overal brandde en nog steeds gierde de wind. We besloten dan ook om de beurt te gaan slapen zodat we tijdig konden reageren als de brand de heuvel zou bereiken die het vuur van ons dorp scheidde.
Ik had de 2e helft van de nacht wacht en ik telde de uren voor het eindelijk licht zou worden en de vliegtuigen de lucht weer in konden. Even na zevenen hoorde ik het zware geronk van de eerste helikopter en kon ik weer een beetje opgelucht ademhalen.
De hele zaterdag is er aan beide kanten van de berg nog geblust en de wind ging gelukkig wat liggen. Er was zelfs sprake van om het bergdorp Maries te evacueren, niet omdat de brand het dorp had bereikt (de wind stond de andere kant op) maar omdat het vuur dicht bij de enige geasfalteerde toegangsweg naar het dorp kwam. Zo ver is het gelukkig niet gekomen.
Aan het einde van de dag was de brand redelijk onder controle, hoewel we 's avonds zagen dat er overal op de helling nog tientallen vuurtjes waren.
Inmiddels is alles achter de rug, dankzij de inzet van vele brandweerlieden (ook van omliggende plaatsen op het vasteland), 4 blusvliegtuigen, 2 blushelikopters, vele vrijwilligers en zelfs het leger die met grote shovelvoertuigen de bergen begaanbaar heeft gemaakt om het vuur te bereiken. Vele hectaren zijn verbrand, maar er zijn gelukkig geen gewonden gevallen of huizen in vlammen opgegaan. Het wemelt op het eiland nog steeds van de brandweermannen en overal zijn brandweerauto's opgesteld. Een veilig idee.
En de eerste de beste die ik met een sigaar in zijn hoofd op een brommer zie zitten, of een peuk uit het autoraam gooit, die krijgt het heel ernstig met mij aan de stok!




dinsdag 13 augustus 2013

Festival en vuurfeest

Zo dichtbij en toch nooit geweten dat er jaarlijks een festival plaatsvindt in Keramoti...
Het heet plai sto kima (naast de golf) en wordt gehouden, de naam zegt het al, op het strand. Elk jaar komen er bekende Griekse zangers. Dit jaar Charis Alexiou, Elena Paparizou en Antonis Remos.
Wat een geluk dus dat ik er dit jaar wel van hoorde! Met 4 meiden gingen we op 26 juli naar Charis Alexiou (arme Joop moest thuisblijven want we hadden gasten). We wisten niet of er 's avonds laat nog een extra ferry terug zou gaan, maar we zouden wel zien. We hadden stoelen mee, dus desnoods zouden we op het strand slapen. Het was natuurlijk geweldig, vooral de atmosfeer zo allemaal lekker op het zand onder de sterrenhemel en een opkomende rode maan. En dat voor 10 euro. Dolgraag wilden we ook naar Antonis Remos, maar we zijn ook de jongsten niet meer en na zo'n doorwaakte nacht hadden we het eigenlijk wel gehad. Volgend jaar houden we het scherp in de gaten en als de artiest ons bevalt gaan we weer, maar dan wel overnachten in een hotelletje ;-)



Op 31 juli feestten we gezellig verder op het jaarlijkse vuurfeest in Kalivia. Het was weer beregezellig en er werd zelfs op de tafel gedanst, na enig aandringen van de bouzoukispeler die de sfeer er goed in wist te brengen. Bovendien hebben de xenoi de dorpelingen een poepie laten ruiken met de nieuw geleerde dansen. Een paar dagen later sprak ik met een paar Griekse vrouwen en die hadden het er nog over dat die buitenlanders toch wel goed Grieks konden dansen! De lessen zijn dus niet voor niets ;-)




PS Ik zie dat mijn vorige bericht van meer dan een maand geleden is. Dat komt een beetje omdat het leven hier voor ons de normaalste zaak van de wereld is geworden en bovendien ik het door mijn werkzaamheden voor ACT! Animal Care Thassos erg druk heb. Maar geen zorgen, al schrijf ik minder vaak, ik zal deze blog zeker niet laten doodbloeden.