Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


donderdag 7 november 2013

Slecht olijvenjaar

Afgelopen maandag ging de fabriek open en dus hingen wij om 9 uur al in de olijfbomen. We wisten al dat het een slecht jaar zou worden want dat was overal duidelijk te zien. Iedereen hier klaagde steen en been dat er in vele bomen letterlijk niet ene olijf hing en het schijnt in heel Griekenland, zelfs heel Zuid Europa, zo te zijn.
Maar dat het zó slecht zou zijn hadden we toch niet verwacht. Waar we vorig jaar van onze 11 bomen 12 kratten oogstten hadden we er nu maar 3. Dat is nog minder dan we normaal alleen al van onze grote oude reus oogsten! De bomen van onze 2 buren die we ook mogen plukken, hebben we maar gelaten voor wat het was, daar zat bijna niets aan.
Om een idee te geven: vorig jaar deden we 44 bomen en hadden we 63 kratten = 1.665 kg in 12 werkdagen. Nu hebben we 28 bomen gedaan voor 10 1/2 krat = geschat 270 kg (morgen kunnen ze pas naar de fabriek gebracht worden) in 3 werkdagen. Het is dus echt heel erg slecht. Voordeel is (hopelijk) dat de prijs voor de olie door de schaarste hoger zal zijn, maar ja, veel te verkopen hebben we ook niet. En we hebben niet in de rij hoeven staan om de olijven te lossen bij de fabriek, wat soms wel 1-2 uur kon duren. Er is gewoonweg heel weinig aanvoer. Voor het eerst brengen we nu alle olijven in één keer weg.
In elk geval zijn we nu al klaar en kunnen we heerlijk van het nog steeds prachtige weer genieten. Want het was wel heel erg zweten dit jaar met 20-23 graden.

vrijdag 1 november 2013

Citroen

Net als vorig jaar hadden we een fantastische oktobermaand, heerlijke temperaturen en veel zon. Tot nu toe ontbijten we nog steeds buiten (oké nadat de klok een uur is teruggezet is het wel wat frisjes) en hebben we de kachel nog niet aan gehad.
Het is dan ook de ideale tijd om de tuin op orde te maken voordat het kouder wordt en we de olijven moeten gaan plukken. Hoewel... daar zullen we dit jaar wel snel mee klaar zijn, want er liggen meer olijven op de grond dan er in de bomen hangen en ze zijn al allemaal donkerpaars. En dan mogen wij nog van geluk spreken: een aantal bomen hébben tenminste nog olijven, bij vele is er echt helemaal geen olijf te bespeuren. Het schijnt in heel Griekenland zo te zijn, een schrale troost.
Tijdens mijn werk in de tuin wordt ik regelmatig geholpen (of is het gehinderd?) door een van de katten. Ik moet dan nog uitkijken ook dat ik niet een pootje afknip. Kleine Clara heeft ze gelukkig alle vier nog.


Mijn grote trots dit jaar is de citroenboom! Al 4 jaar lang liet hij elke winter zijn blad vallen, wat niet normaal is. Maar ja, elke keer weer te traag met het inpakken tegen de vorst en dan maar zo gelaten omdat het toch al te laat was. Kennelijk heeft dat hem goed gedaan en sterk gemaakt. Dit jaar bleven de blaadjes er aan (was ook een zachte winter) en ziet hij er nu uit als een echte boom. Maar, nog belangrijker, voor het eerst zijn de citroentjes er niet afgevallen toen ze nog klein waren en uitgegroeid tot heuse citroenen. Ze zijn nu nog groen, maar deze winter pluk ik mijn eerste eigen citroenen!