Na jaren vakanties in Griekenland besloten mijn man Joop en ik er ooit te gaan wonen. De keuze viel op het mooie eiland Thasos, waar we in 2001 een gerenoveerde oude dorpswoning in Kalivia kochten. Al gauw werd duidelijk dat dit dé plek was en kochten we een stuk grond aan de rand van het dorp. Een jaar later, in december 2005, begon daar de bouw van ons toekomstige nieuwe huis met daaraan een studio bestemd voor de verhuur.

In april 2007 waren het huis en de studio eindelijk bewoonbaar en de volgende stap was definitieve emigratie naar Griekenland. Hierover en over ons leven op Thasos gaat deze weblog.

(Ooit ben ik begonnen op weblog.nl maar door technische problemen bij deze bloghost zag ik mij helaas genoodzaakt hier verder te schrijven. De oude berichten zijn hier geïmporteerd, maar helaas zijn er enkele door toedoen van weblog.nl verloren gegaan.)


maandag 24 november 2014

Afscheid van een stukje Griekse familie

In de 7 jaar dat we op Thassos wonen hebben we veel mensen leren kennen. Velen oppervlakkig, maar sommigen ook echt goed.

Tijdens onze eerste vakantie op Thassos leerden we Stelios kennen en in de loop der tijd werden we goede vrienden en totaal opgenomen in de familie. Zijn vader en moeder werden zo'n beetje mijn Griekse ouders. We waren bij Stelios' bruiloft, de doop van zijn neefje, maakten de adoptie van zijn zoontje mee en later waren we ook bij zijn doop. En steevast werden we elk jaar uitgenodigd voor de naamdag van zijn vader Vasilis op 1 januari.

Vasilis… type ruwe bolster, blanke pit. Vasilis die voor ons in de bres sprong toen een loodgieter een te hoog bedrag had gevraagd voor een reparatie – hij haalde gewoon het geld voor ons terug met het commentaar: die mensen zijn geen buitenlanders, die horen bij ons! Vasilis die een oogje op ons eerste vakantiehuis in Kalivia hield en alles regelde toen de boel tijdens zware regenval overstroomde.  Vasilis die te hulp schoot toen we niet verder kwamen met een architect voor de plannen van ons huis en ons bij de hand nam en een andere architect regelde. Vasilis die voor ons overal prijzen voor verf ging opvragen toen we ons nieuwe huis gingen schilderen. Vasilis die ik nog nooit chagrijnig gezien heb maar altijd lachte. Natuurlijk was ik het niet altijd met hem eens. Zijn kijk op dieren verschilde enorm van de mijne en hij kon vreselijk afgeven op buitenlanders (lees: Albanezen). Maar tegelijkertijd kon hij hen ook als persoon in zijn hart sluiten en hij adoreerde zijn geadopteerde kleinzoon die nota bene van Albanese afkomst is.

Deze Vasilis hebben we afgelopen zaterdag moeten begraven. Hij werd geopereerd aan een aneurysma, maar kwam helaas niet meer uit de narcose. Hij werd 78 jaar.
We zullen je missen megale!






zondag 16 november 2014

Ik wist niet dat ik het in me had...

Vorig jaar op de kerstmarkt voor ACT had ik gezien dat iemand babyslofjes en -vestjes had gebreid om te verkopen. Ik weet niet hoe het kwam, maar op de een of andere manier wakkerde dat mijn "breivlam" weer aan. In het grijze verleden heb ik wel eens een paar truien gebreid, maar dat was meer een bevlieging en van korte duur. Afijn, opeens kreeg ik weer de breikriebels, waarom zou ik ook niet dingen breien en voor ACT verkopen? Gelijk een leuke bezigheid voor de winteravonden.

Twee weken later ging ik naar Duitsland op vakantie en kocht daar een paar breinaalden en wat wol. Eenmaal terug stond de eerste sjaal al op de pennen. Ik had er reuze lol in en probeerde bij verschillende sjaals verschillende steken uit. Zowaar heb ik er al 3 verkocht en hopelijk worden de andere 3 op de komende kerstmarkt verkocht.

Ik vertelde een vriendin van mijn breisels en zij verzamelde wol in Nederland en bracht dat mee naar Thassos, zodat ik nog meer (en goedkoop) kon breien.

Maar ja, recht toe recht aan gaat ook een beetje vervelen, dus besloot ik deze winter knuffels te gaan breien. Ik ging op zoek naar (makkelijke!) patronen maar dat viel nog niet mee, want de meeste zijn om te haken.
Patroonbreien was in het begin even puzzelen, maar verstand op nul en gewoon doen wat er staat. En ja hoor zo ontstond er een heuse haas. Helemaal trots!
Ik heb het patroon gehalveerd en nog een paar kleine haasjes gemaakt. Ik ben nu de laatste in elkaar aan het zetten - wat overigens bijna net zolang duurt als het breien - en daarna ga ik een kat breien.
En nu maar hopen dat het een beetje wil verkopen op de bazaar, dat stimuleert tenminste om door te gaan.

Mocht je ook graag breien/haken, of een oma of tante hebben die dit graag doet, dan is het natuurlijk welkom om iets voor ACT Animal Care Thassos te maken...